Kimse CPO satın almıyor. Parçalarını satın alıyorlar.

Mart ayında, Avrupa'nın şarj ağlarının nihayetinde kimin elinde toplanacağı ve bunları kimin satacağı üzerine bir tez olan Konsolidasyon oyunu'nu yayımladık. Tahminde bulunmak kolay. Tahminleri değerlendirmek değil.

İncelediğimiz dönem 1 Nisan ile 11 Ağustos 2026 arası: 19 hafta ve M&A takipçimizin geriye dönük değil, sistematik kapsama sahip olduğu dönem. Takipçi 86 Avrupa işlemi kaydetti. Bunların otuz sekizi kontrol değişimiydi. Geri kalanı sermaye artırımları, ortaklıklar ve joint venture'lardı.

Beş öngörünün dördü isabet etti. Biri etmedi. Ve hiç öngörmediğimiz şey, tüm veri setindeki en faydalı sinyal olarak ortaya çıktı.

Bu bir carve-out pazarı

38 Avrupa kontrol değişiminin 21'inde el değiştirenin bir şirket değil; bir iş birimi, varlık portföyü ya da ürün hattı olduğunu sayıyoruz.

Mer'in Norveç'teki kurumsal müşteri portföyü. TotalEnergies'in Almanya'daki ticari şarj kolu — 6 000'den fazla şarj noktası — Wolfsburg merkezli CUBOS'a satıldı. Vattenfall'ın Almanya B2B şarj bölümü. Equans'tan InstaVolt'un satın aldığı GeniePoint'in 228 lokasyonu. Stadtwerke Oberursel'in tüm halka açık ağı — toplam 28 şarj noktası. Ayrıştırılarak chargecloud'a satılan elvah Hub ürün hattı. Norveç'teki on bir E.ON Drive ve Clever sahası, 11 Ağustos'ta Uno-X'e satıldı.

İşte asıl işaret bu. Zarar eden bir CPO'yu, satıcının kabul edeceği bir fiyatla bütün olarak satamazsınız. Kârlı parçaları, stratejik parçaları ve alıcının pazarlık etmeyecek kadar çok istediği parçaları satabilirsiniz. Dolayısıyla herkesin yaptığı da bu.

A sergisi Mer. Statkraft Mer'i satmadı. Mer'i parçalara ayırdı.

Altı işlem, beş alıcı, çıkmak isteyen bir kamu hizmeti şirketi — buna rağmen Statkraft, sonuçta ortaya çıkan şirketin yüzde 43'üne ve henüz devredemediği iki ulusal işletmeye sahip olmaya devam ediyor. Varlık tek parça halinde alıcı bulamadığında "ana işe dönüş" tam olarak böyle görünür.

Öngörü 1: kamu hizmeti şirketleri satacak. Sonuç: isabet.

Ana işine dönüş yolculuğundaki kamu hizmeti şirketlerinin piyasadaki en net satıcılar olduğunu yazmıştık. 38 Avrupa kontrol işleminin on ikisinde satıcı tarafında bir kamu hizmeti şirketi, belediyeye ait enerji şirketi veya kamu hizmeti şirketi iştirakli hizmet grubu vardı. Kabaca her üç işlemden biri.

İsimler Avrupa enerji sektörünün yoklama listesi gibi. Statkraft, tam altı kez. Vattenfall, Almanya, İsveç ve Hollanda'daki B2B şarj faaliyetlerinden çıkıyor. Enel, mobilite hizmetleri birimini Enel X'ten ayırıyor. Lyse, Rogaland ve Agder'deki hızlı şarj noktalarını Kople'a devrediyor. Trollhättan Energi, yaklaşık 60 şarj noktasını Milepost'a satıyor. Stadtwerke Oberursel. Equans iki kez — önce Hollanda'daki imtiyazlarını DigitalBridge ve Aberdeen'e, ardından GeniePoint'i InstaVolt'a sattı. Aneo Mobility, 10 Ağustos'ta yeni Joulia markası altında Elaway ile birleşti. Ardından bir gün sonra E.ON ve Clever, Norveç'ten çıkış yaptı.

Şimdi alıcılara bakın. Kople, Cube Infrastructure. Milepost, Wirelane ve Wattif ölçek peşindeki uzman oyuncular. Uno-X bir akaryakıt perakendecisi. Bunların her biri, alıcı olarak adını andığımız kategorilerden biri. Tarif ettiğimiz alışveriş, tam da gerçekleşen alışveriş.

İşlem sınıfına göre Avrupa işlemleri, Nisan-Ağustos 2026. Ağustos yalnızca 11 günü kapsar. Kaynak: Chargalytics M&A tracker.

Yalnızca hacim değil, dağılım da değişiyor. Nisan ayında kontrol değişimleri Avrupa işlem akışının yüzde 15'ini oluşturuyordu. Temmuzda bu oran yüzde 78'e çıktı — 18 işlemin 14'ü. Ortaklık duyuruları Temmuzda sıfıra indi; bunu trendden çok yaz dönemi kapsama tuhaflığı olarak okuruz. Kontrol işlemlerinin payı ise sağlam sinyal: bu piyasa iş birliğinden söz etmeyi bırakıp satın almaya başladı.

Öngörü 2: petrol devleri varlık satmaya devam edecek. Sonuç: isabet, Avusturya'dan çarpıcı bir kapanışla.

BP'nin Avusturya satışını "hâlâ devam ediyor" olarak işaretlemiş ve alıcının satıcıdan daha önemli olacağını savunmuştuk. 20 Temmuz'da BP, bp Retail Austria'nın yüzde 100'ünü volenergy'ye sattı: İsviçreli Volare Group'un akaryakıt koluna 250 perakende sahası, Avusturya'daki şarj altyapısı ve filo kartı işi geçti. Bu sahaların yaklaşık 115'i şirket mülkiyetinde. Mülk avantajı, tam da tarif ettiğimiz şekilde el değiştirdi.

Beş gün sonra, yine aynı ülkede, Enilive, OIL! Tankstellen'i ve Almanya, Danimarka, Avusturya ile İsviçre'deki yaklaşık 320 istasyonunu satın alma konusunda anlaşmaya vardı. Enilive, yüzde 30'u KKR'ye ait olan Eni'nin mobilite kolu.

Tezin küçük ölçekte özeti bu. Dikey entegre ulusal şampiyonların — Eni, Repsol, Galp, Orlen — akaryakıt istasyonu dönüşümünü gerçekten yönetecek petrol sektörü oyuncuları olacağını savunmuştuk; tam da perakendeyi upstream faaliyetlerinden hiç ayırmadıkları için. Bir hafta içinde, tek bir ülkede, bir Britanyalı dev akaryakıt istasyonlarını sattı, bir İtalyan dev ise daha fazlasını satın aldı.

Dönemin geri kalanı da bu tabloyla tutarlı. TotalEnergies Almanya'daki B2B şarj portföyünü sattı. VAROPreem, Amsterdam merkezli yazılım şirketi Road'daki çoğunluk hissesini, planlanan 2027 EBITDA'sının 13 katı değerlemeyle sattı. CapVest, TSG'yi borsadan çekti — 30 ülkede, 7 000 çalışanla, akaryakıt istasyonu ve şarj altyapısı kurup bakımını yapan €1.4 bn gelirli bir şirket. Avrupa dışında Adnoc, Shell'in Güney Afrika'daki downstream işini satın alma konusunda anlaşmaya vardı. Kimse rota değiştirmedi.

Öngörü 3: borsadaki saf oyuncuların yolu tükenecek. Sonuç: isabet, ancak çıkışlar Seul'de.

Wallbox, Nisanı alacaklıların yönettiği bir yeniden yapılandırmayla, Temmuzu ise ilave €16m toplayarak geçirdi. Meridiam tarafından zaten borsadan çekilmiş olan Allego, Temmuzda sahibinden ilave €100m'ye ihtiyaç duydu. Fastned, her zamanki gibi Mayısta yeni tahvil ihraç etti. EO Charging, on yıllık faaliyetin ardından Nisanda yönetime devredildi ve EDF'nin Birleşik Krallık operatörü Pod tarafından bu süreçten satın alındı. Bir zamanlar Belçika'nın en büyük şarj cihazı üreticisi olan Enovates iflas etti ve Temmuzda kurucusu tarafından Kees Koolen desteğiyle yeniden faaliyete geçirildi. Plug Charging, Wattif, InstaVolt ve Powerdot yazı geride kalan parçaları toplayarak geçirdi.

Yanıldığımız nokta, yukarı yönlü potansiyelin coğrafyasıydı. Bir şarj portföyünün ilk başarılı IPO'sunun 2029'a kadar Avrupa'da gerçekleşeceğini öngörmüştük. Bu dönemde üç şarj şirketi halka arz edildi ve bunların hiçbiri Avrupalı değildi: Chaevi, Nisanda €580m değerlemeyle KOSDAQ'da; Evoasis, Mayısta Taiwan Emerging Stock Board'da; EverOn ise Temmuzda KOSDAQ için başvuru yaptı. Avrupa sıfır şarj IPO'su ve bir yeniden yapılandırma üretti. Çıkış penceresi açık. Sadece burada değil.

Öngörü 4: sermaye yoğunlaşıyor. Sonuç: isabet, hem de yazdığımızdan daha güçlü biçimde.

Kazananlarla kaybedenler arasındaki farkın açıldığını ve diğer herkesin sermayesiz bırakıldığını söylemiştik. Bu dönemdeki yirmi dört Avrupa finansman turunda açıklanmış bir tutar vardı — 22 şirket genelinde yaklaşık €2.56 bn.

1 Nisan - 11 Ağustos 2026 arasında açıklanan Avrupa finansmanı; EUR milyon, şirket bazında toplulaştırılmıştır. Kaynak: Chargalytics M&A tracker.

Üç şirket bunun yüzde 73'ünü aldı. En küçük on dört şirket — listenin neredeyse üçte ikisi — aralarında €151m paylaştı. Bu, InstaVolt'un tek bir yeniden finansmanda topladığı miktarın yaklaşık yarısı.

Önemli olduğu için bir uyarı: Zenobē'nin €1.38 bn tutarı halka açık şarj özsermayesi değil, filo ve şebeke depolama borcu; dolayısıyla yoğunlaşmayı olduğundan yüksek gösteriyor. Bunu çıkardığınızda bile ilk üç, geriye kalanın yüzde 53'ünü alıyor. Şekil değişmiyor. Avrupa şarj yazılımında Seed ve Series A çekleri artık €2m ile €5m arasında — &Charge, NexiGO, eMabler, Volteum, Enera. Altyapı sermayesi yüz milyonlarla ölçülüyor. Ortada çok az şey var ve CPO'ların çoğu o ortada yaşıyor.

Öngörü 5: mülk sahipleri şarjı bünyelerine alacak. Sonuç: henüz değil.

En çok gurur duyduğumuz öngörü buydu. Yazdığımız şekliyle "en az takdir edilen trend": ev sahipleri ve perakendeciler, otoparklarını CPO'lara kiralamayı bırakacak ve şarj cihazlarının mülkiyetini kendileri üstlenecekti.

19 haftalık Avrupa işlem akışında, bir şarj işletmesi satın alan perakendeci, alışveriş merkezi sahibi veya ev sahibi sayısı sıfır.

Bunun yerine, altısı perakende etiketi taşıyan ortaklıklar gördük; birkaçı ise tamamen ters yönde ilerliyordu. Avusturyalı enerji şirketi EVN, akaryakıt perakendecisi AVIA ile anlaşma imzaladı. İsveçli enerji şirketi Skellefteå Kraft, OKQ8 ile anlaştı. Hampshire County Council ve Thurrock Council, kendileri bir şey inşa etmek yerine Believ ve Zest ile sözleşme yaptı. OKQ8'in bu dönemdeki en dikkat çekici gayrimenkul hamlesi ise Lund merkezindeki bir benzin istasyonunu belediyeye satmak oldu.

Tezimiz bu aşamayı 2027 ile 2030 arasına yerleştiriyordu; dolayısıyla geç kalmış değiliz. Ancak erken gelmiş olsaydı, şimdi ilk küçük satın almaları görmeyi beklerdik; ortada hiçbiri yok. Lehteki tek gerçek veri noktası, Uno-X'in iki enerji şirketinden şarj varlıkları satın alması — doğru işlem, alışveriş merkezinden değil akaryakıt istasyonundan geliyor.

Skor kartı

Bir şey daha: hiç kimse fiyat açıklamıyor

Avrupa'daki 38 kontrol değişiminden yalnızca birinde değerleme açıklandı: Easee, NOK 1.6 bn, yani yaklaşık €136m; 2019'dan beri yönetim kurulunda yer alan bir hissedar tarafından satın alındı. Diğer tüm işlemler açıklanmayan koşullarla kapandı.

Bu, Mer-Eviny birleşmesine değer biçerken karşılaştığımız bilgi boşluğunun aynısı. Pulse metodolojimiz, Mer'i birleşik operasyonel değerin yüzde 68'i olarak hesapladı ve kurabildiğimiz yedi senaryonun tamamında bu sonucu korudu. İşlem Statkraft'a 43 verdi. Gerçek şarj dakikalarına karşı yapılan geriye dönük test, Mer için yüzde 65.9'a ulaştı; modelden yalnızca 0.6 puan uzak.

Ölçülen operasyonel değer ile mutabık kalınan işlem değeri arasındaki 25 puanlık fark, yuvarlama hatası değildir. Ve 38 işlemin 37'sinde fiyatın kapalı kapılar ardında belirlendiği bir pazarda, odanın dışındaki hiç kimse diğer 37'sini kontrol edemez. Manşet koşullara güvenmek yerine ağları puanlamanın gerekçesi de budur. Operasyonel mükemmeliyet, şarj sektörü M&A'sında henüz birincil değerleme faktörü değil. Sözleşme süresi, maliyet tabanı ve çıkışa kimin daha çok ihtiyaç duyduğu, paylaşımı hâlâ belirliyor.

Sırada neyi izliyoruz

Statkraft'ın artıkları. Mer Austria ve Mer Business Germany, şarj işinden kamuoyu önünde vazgeçmiş bir grubun içindeki sahipsiz varlıklar. El değiştirecekler.

Pazar pazar geri çekilme. InstaVolt, İberya operasyonunu Powerdot'a sattı ve iki hafta içinde kendi iç pazarında GeniePoint'i satın aldı; İspanya'daki donanımın bir kısmını da yeniden Birleşik Krallık'a konuşlandırdı. Bu geri çekilme değil; "pazar başına beş ila sekiz operatör" nihai oyununun eksiltme yoluyla gelmesi. Aynı işlemi Nordik ülkelerde ve DACH'ta bekleyin.

Almanya'daki roll-up. Almanya, diğer tüm Avrupa pazarlarından fazla olmak üzere dokuz kontrol değişimi üretti. Yalnızca CUBOS, üç ay içinde ChargeOne'ın 3 500 şarj noktasını ve TotalEnergies'in 6 000 noktalık B2B portföyünü alarak 13 000'in üzerine çıktı. Almanya'nın uzun kuyruğu, her seferinde bir portföy olmak üzere herkesin gözü önünde konsolide oluyor.

Eviny Elektrifisering için rekabet hukuku saati. Onay alırsa Norveç, baskın bir yerel hızlı şarj operatörüne kavuşacak ve marka sorusu nihayet yanıtlanacak: Mer'in ölçülebilir biçimde daha güçlü operasyon performansı mı, yoksa Eviny'nin daha yalın maliyet tabanı mı?

Bir sonraki skor kartını altı ay içinde çıkaracağız. Tez, satış tarafında beklediğimizden daha iyi tutuyor. Alış tarafı programın bir ya da iki ay gerisinde ve bir kategori henüz hiç ortaya çıkmadı.