Analizy i opinie

Nikt nie kupuje CPO. Kupują ich kawałki.

August 11, 2026

Akwarelowa ilustracja turkusowego złącza ładowania rozpadającego się na dryfujące fragmenty, z których jeden żarzy się bursztynowo

W marcu opublikowaliśmy Grę o konsolidację — tezę o tym, kto ostatecznie będzie właścicielem europejskich sieci ładowania i kto będzie je sprzedawał. Prognozy są tanie. Ich rozliczanie — już nie.

Okno obejmuje okres od 1 kwietnia do 11 sierpnia 2026: 19 tygodni i czas, dla którego nasz tracker M&A ma pokrycie systematyczne, a nie retrospektywne. Odnotował 86 europejskich transakcji. Trzydzieści osiem z nich oznaczało zmianę kontroli. Reszta to rundy finansowania, partnerstwa i joint venture.

Pięć z siedmiu prognoz się sprawdziło. Jedna częściowo, a jedna jeszcze nie. A rzecz, której w ogóle nie przewidzieliśmy, okazuje się najbardziej użytecznym sygnałem w całym zbiorze danych.

Wolisz obejrzeć? Oto wersja 3-minutowa.

86
Śledzone europejskie transakcje, 1 kwietnia – 11 sierpnia 2026
38
oznaczało zmianę kontroli
21
z nich to carve-outy, a nie sprzedaże spółek
1
miało ujawnioną cenę

To rynek carve-outów

Wśród 38 europejskich zmian kontroli naliczyliśmy 21 przypadków, w których przedmiotem transakcji był segment działalności, portfel aktywów lub linia produktowa — a nie spółka.

Norweski portfel klientów biznesowych Mer. Niemiecki segment ładowania komercyjnego TotalEnergies, ponad 6 000 punktów ładowania, sprzedany z siedzibą w Wolfsburgu CUBOS. Niemiecki dział ładowania B2B Vattenfall. 228 lokalizacji GeniePoint, kupionych przez InstaVolt od Equans. Cała publiczna sieć Stadtwerke Oberursel — wszystkich 28 punktów ładowania. Linia produktowa elvah Hub, wydzielona i sprzedana chargecloud. Jedenaście lokalizacji E.ON Drive i Clever w Norwegii, sprzedanych Uno-X 11 sierpnia.

To jest sygnał. Nie da się sprzedać nierentownego CPO w całości za cenę akceptowalną dla sprzedającego. Można sprzedać rentowne części, strategiczne części i te części, na których kupującemu zależy na tyle mocno, że nie będzie targował się o cenę. Więc właśnie to robią wszyscy.

Eksponat A to Mer. Statkraft nie sprzedał Mer. Rozebrał Mer na części.

KiedyCo sprzedanoKupujący
2024Norweski portfel spółdzielni mieszkaniowychWattif EV
paź. 2025Segment biznesowy i korporacyjny Mer SwedenChargeNode
lut. 2026Brytyjska publiczna sieć ładowaniaBeEV
maj 2026Norweski portfel klientów biznesowychWattif EV (po raz drugi)
cze. 2026Mer Fleet Services, UKWykup menedżerski
lip. 2026Publiczne szybkie ładowanie w Norwegii, Szwecji i NiemczechEviny Fast Charging, za 43 per cent połączonej spółki
Nadal w posiadaniuMer Austria i Mer Business GermanyStatkraft

Sześć transakcji, pięciu kupujących, jeden koncern energetyczny chcący wyjść — a Statkraft i tak kończy z 43 per cent udziału w efekcie końcowym oraz dwoma krajowymi biznesami, dla których nie zdołał znaleźć nabywcy. Tak wygląda „powrót do core business”, gdy aktywo nie znajduje nabywcy jako jeden pakiet.

Prognoza 1: koncerny energetyczne sprzedają. Werdykt: trafiona.

Napisaliśmy, że koncerny energetyczne wracające do core business będą najbardziej oczywistymi sprzedającymi na rynku. W dwunastu z 38 europejskich transakcji zmiany kontroli po stronie sprzedającej znajdował się koncern energetyczny, miejska spółka energetyczna lub grupa usług energetycznych. Mniej więcej jedna na trzy.

Lista nazw brzmi jak apel europejskiego sektora energetycznego. Statkraft — trzykrotnie. Vattenfall, wychodzący z ładowania B2B w Niemczech, Szwecji i Niderlandach. Enel, wydzielający jednostkę usług mobilności z Enel X. Lyse, przekazujące swoje szybkie ładowarki w Rogaland i Agder spółce Kople. Trollhättan Energi, sprzedające około 60 punktów ładowania Milepost. Stadtwerke Oberursel. Equans dwukrotnie — najpierw holenderskie koncesje DigitalBridge i Aberdeen, potem GeniePoint InstaVolt. Aneo Mobility, połączone z Elaway 10 sierpnia pod nową marką Joulia. A dzień później E.ON i Clever, sprzedające swoje aktywa w Norwegii.

Teraz spójrzmy na kupujących. Kople to Cube Infrastructure. Milepost, Wirelane i Wattif to wyspecjalizowani gracze głodni skali. Uno-X jest detalistą paliwowym. Każdy z nich należy do kategorii, którą wskazaliśmy jako kupującego. Transakcja, którą opisaliśmy, jest transakcją, która właśnie się dzieje.

Europejskie transakcje według klasy, kwiecień–sierpień 2026. Sierpień obejmuje tylko 11 dni. Źródło: tracker M&A Chargalytics.

Zmienia się zarówno wolumen, jak i struktura. W kwietniu zmiany kontroli stanowiły 15 per cent europejskiego przepływu transakcyjnego. W lipcu było to 78 per cent — 14 z 18 transakcji. W lipcu liczba ogłoszeń partnerskich spadła do zera, co odczytujemy raczej jako letnią specyfikę pokrycia niż trend. Udział transakcji zmiany kontroli to solidny sygnał: ten rynek przestał mówić o współpracy i zaczął kupować.

Prognoza 2: koncerny naftowe nadal pozbywają się aktywów. Werdykt: trafiona, z austriacką puentą.

Oznaczyliśmy austriacką sprzedaż BP jako „nadal w toku” i argumentowaliśmy, że kupujący będzie ważniejszy niż sprzedający. 20 lipca BP sprzedało 100 per cent bp Retail Austria spółce volenergy, paliwowemu ramieniu szwajcarskiej Volare Group: 250 obiektów detalicznych, austriacką infrastrukturę ładowania i biznes kart flotowych. Około 115 z tych lokalizacji należy do spółki. Przewaga wynikająca z nieruchomości zmieniła właściciela dokładnie tak, jak opisywaliśmy.

Pięć dni później, w tym samym kraju, Enilive uzgodniło zakup OIL! Tankstellen i około 320 jego stacji w Niemczech, Danii, Austrii i Szwajcarii. Enilive to ramię mobilnościowe Eni, w 30 per cent należące do KKR.

To teza w miniaturze. Argumentowaliśmy, że zintegrowani wertykalnie narodowi czempioni — Eni, Repsol, Galp, Orlen — będą graczami z sektora naftowego, którzy faktycznie poprowadzą transformację stacji paliw, właśnie dlatego, że nigdy nie oddzielili detalicznej sprzedaży paliw od upstreamu. W ciągu jednego tygodnia, w jednym kraju, brytyjski major sprzedał swoje stacje, a włoski kupił kolejne.

Pozostała część okresu jest z tym spójna. TotalEnergies sprzedało swój niemiecki biznes ładowania B2B. VAROPreem sprzedało większościowy pakiet udziałów w amsterdamskiej firmie software’owej Road przy deklarowanej wycenie 13 razy planowane EBITDA na 2027 r. CapVest wycofał TSG z giełdy — 30 krajów, 7 000 pracowników, €1.4 bn przychodów z budowy i utrzymania infrastruktury stacji paliw oraz ładowania. Poza Europą Adnoc uzgodnił zakup południowoafrykańskiego biznesu downstream Shell. Nikt nie zmienił kursu.

Prognoza 3: notowane pure playe dojeżdżają do ściany. Werdykt: trafiona, ale wyjścia są w Seulu.

Wallbox spędził kwiecień na restrukturyzacji prowadzonej przez wierzycieli, a w lipcu pozyskał kolejne €16m. Allego, już wycofane z giełdy przez Meridiam, potrzebowało w lipcu kolejnych €100m od swojego właściciela. Fastned wyemitował kolejne obligacje w maju, jak to ma w zwyczaju. EO Charging wszedł w kwietniu w administrację po dekadzie działalności, a następnie został z niej wykupiony przez Pod, brytyjskiego operatora EDF. Enovates, niegdyś największy belgijski producent ładowarek, zbankrutował, a w lipcu został ponownie uruchomiony przez założyciela przy wsparciu Kees Koolen. Plug Charging, Wattif, InstaVolt i Powerdot spędziły lato, przebierając w pozostałościach.

To, w czym się pomyliliśmy, to geografia wzrostu. Przewidywaliśmy pierwsze udane IPO portfela ładowania do 2029 r., w Europie. W tym okresie miały miejsce trzy debiuty giełdowe firm chargingowych i ani jeden nie był europejski: Chaevi na KOSDAQ w kwietniu przy wycenie €580m, Evoasis na Taiwan Emerging Stock Board w maju, EverOn składający wniosek o wejście na KOSDAQ w lipcu. Europa nie przyniosła ani jednego IPO w ładowaniu i jedną restrukturyzację. Okno wyjścia jest otwarte. Tyle że nie tutaj.

Prognoza 4: kapitał się koncentruje. Werdykt: trafiona — i mocniej, niż napisaliśmy.

Napisaliśmy, że przepaść między zwycięzcami a przegranymi się poszerza, a wszyscy pozostali są odcinani od finansowania. Dwadzieścia cztery europejskie rundy w tym okresie miały ujawnioną kwotę — około €2.56 bn w 22 spółkach.

Ujawnione europejskie finansowanie, 1 kwietnia – 11 sierpnia 2026, mln EUR, zagregowane według spółki. Źródło: tracker M&A Chargalytics.

Trzy spółki zgarnęły 73 per cent tej kwoty. Czternaście najmniejszych — niemal dwie trzecie listy — podzieliło między siebie €151m. To około połowa tego, co InstaVolt pozyskał w jednym refinansowaniu.

Jedno zastrzeżenie, bo ma znaczenie: €1.38 bn Zenobē to dług na floty i magazynowanie energii w sieci, a nie kapitał własny na publiczne ładowanie, i zawyża koncentrację. Po jego wyłączeniu pierwsza trójka nadal zgarnia 53 per cent pozostałej kwoty. Kształt pozostaje ten sam. Czeki seed i Series A dla europejskiego oprogramowania do ładowania wynoszą dziś €2m do €5m — &Charge, NexiGO, eMabler, Volteum, Enera. Finansowanie infrastruktury liczy się w setkach milionów. Pośrodku jest bardzo mało, a to właśnie tam żyje większość CPO.

Prognoza 5: właściciele nieruchomości przejmują ładowanie do wewnątrz. Werdykt: jeszcze nie.

To była prognoza, z której byliśmy najbardziej dumni. „Najbardziej niedoceniany trend”, napisaliśmy: właściciele nieruchomości i detaliści przestaną wynajmować parkingi CPO i zaczną sami posiadać ładowarki.

W ciągu 19 tygodni europejskiego przepływu transakcyjnego liczba detalistów, właścicieli centrów handlowych lub wynajmujących, którzy przejęli biznes ładowania, wynosi zero.

Zamiast tego odnotowaliśmy sześć partnerstw pod szyldem retailu, z których kilka zmierzało wręcz w przeciwnym kierunku. Austriacki EVN, przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, podpisał umowę ze sprzedawcą paliw AVIA. Szwedzki Skellefteå Kraft, również utility, związał się z OKQ8. Hampshire County Council i Thurrock Council zakontraktowały Believ oraz Zest, zamiast budować cokolwiek we własnym zakresie. Najistotniejszym ruchem OKQ8 na rynku nieruchomości w tym okresie była sprzedaż stacji benzynowej w centrum Lund gminie.

W naszej tezie umieściliśmy tę fazę na lata 2027–2030, więc nie jesteśmy spóźnieni. Gdyby jednak miała nadejść wcześniej, oczekiwalibyśmy już pierwszych niewielkich przejęć — a ich nie ma. Jedynym solidnym punktem danych na korzyść tej tezy jest zakup przez Uno-X aktywów ładowania od dwóch utility — właściwa transakcja, tyle że przyszła ze strony stacji paliw, a nie centrum handlowego.

Karta wyników

Co prognozowaliśmy w marcuCo pokazują daneWerdykt
Utility, wracające do swojej podstawowej działalności, sprzedają swoje segmenty ładowaniaW 12 z 38 europejskich transakcji zmiany kontroli sprzedającym było utility, miejska spółka energetyczna lub grupa usług energetycznychTrafione
Koncerny naftowe nadal wyprzedają detaliczny segment downstreambp wychodzi z Austrii, TotalEnergies sprzedaje niemiecki portfel B2B, VAROPreem sprzedaje Road, CapVest wycofuje TSG z giełdyTrafione
Notowane pure playe wychodzą z rynku lub są przejmowane po cenach odzwierciedlających trudną sytuacjęWallbox restrukturyzuje się, EO Charging sprzedane w ramach postępowania upadłościowego, Enovates wraca na rynek po bankructwie, Allego potrzebuje kolejnych 100mTrafione
Kapitał płynie do postrzeganych zwycięzców, wszyscy pozostali głodują3 największe rundy zgarnęły 73 per cent z ujawnionych 2.56 bn; 14 najmniejszych podzieliło między siebie 151mTrafione — i mocniej, niż to ujęliśmy
Fundusze infrastrukturalne są najaktywniejszymi nabywcamiMeridiam, DigitalBridge, Aberdeen, CapVest i Cube były aktywne, ale CPO o większej skali zawarli więcej transakcji niż funduszeCzęściowo
Właściciele nieruchomości przejmują ładowanie na własny rachunekZero przejęć w Europie dokonanych przez detalistów lub właścicieli nieruchomości. Zamiast tego sześć partnerstw retailowychJeszcze nie
Mali operatorzy krajowi zostają wchłonięciCUBOS, InstaVolt, Powerdot, Plug Charging, Wirelane, Milepost, Kople i Wattif kupiły portfele aktywówTrafione

I jeszcze jedno: nikt nie publikuje ceny

Wśród 38 europejskich zmian kontroli dokładnie jedna miała ujawnioną wycenę: Easee, wycenione na NOK 1.6 bn, czyli około €136m, kupione przez akcjonariusza zasiadającego w radzie od 2019 roku. Wszystkie pozostałe transakcje zamknięto na nieujawnionych warunkach.

To ta sama próżnia informacyjna, w którą wkroczyliśmy, wyceniając fuzję Mer-Eviny. Nasza metodologia Pulse przypisała Mer 68 per cent łącznej wartości operacyjnej i utrzymała ten wynik we wszystkich siedmiu scenariuszach, które mogliśmy zbudować. Transakcja dała Statkraft 43. Backtest na podstawie rzeczywistych minut ładowania wskazał 65.9 per cent dla Mer — o 0.6 punktu więcej niż modelowe 65.4 per cent dla tych samych rynków nordyckich.

Różnica 25 punktów między modelowaną wartością operacyjną a uzgodnioną wartością transakcji — około 23 punktów nawet względem 65.9 per cent z backtestu — to nie jest błąd zaokrąglenia. A na rynku, na którym 37 z 38 transakcji wycenianych jest za zamkniętymi drzwiami, nikt spoza pokoju nie może sprawdzić pozostałych 37. To argument za ocenianiem sieci, zamiast ufania warunkom z nagłówków. Doskonałość operacyjna nie jest jeszcze głównym czynnikiem wyceny w M&A w sektorze ładowania. O podziale nadal decydują długość kontraktów, baza kosztowa i to, komu bardziej zależy na wyjściu.

Co obserwujemy dalej

Pozostałości po Statkraft. Mer Austria i Mer Business Germany to osierocone aktywa w grupie, która publicznie zrezygnowała z ładowania. Zmienią właściciela.

Wycofywanie się rynek po rynku. InstaVolt sprzedał swój biznes na Półwyspie Iberyjskim Powerdot, a w ciągu dwóch tygodni kupił GeniePoint na rodzimym rynku, przenosząc część hiszpańskiego sprzętu z powrotem do UK. To nie odwrót, lecz finałowa faza „pięciu do ośmiu operatorów na rynek”, która nadchodzi przez odejmowanie. Oczekujcie podobnych ruchów w krajach nordyckich i DACH.

Niemiecka konsolidacja. W Niemczech odnotowano dziewięć zmian kontroli — więcej niż na jakimkolwiek innym europejskim rynku. Sam CUBOS przejął w ciągu trzech miesięcy 3 500 punktów ładowania ChargeOne oraz portfel B2B TotalEnergies obejmujący 6 000 punktów, przekraczając 13 000. Niemiecki długi ogon jest konsolidowany na oczach rynku, portfel po portfelu.

Antymonopolowy zegar dla Eviny Elektrifisering. Jeśli transakcja uzyska zgodę, Norwegia zyska dominującego krajowego operatora szybkiego ładowania, a kwestia marki wreszcie doczeka się odpowiedzi: mierzalnie lepsze wyniki operacyjne Mer czy bardziej szczupła baza kosztowa Eviny?

Za sześć miesięcy opublikujemy kolejną kartę wyników. Teza po stronie sprzedażowej trzyma się lepiej, niż oczekiwaliśmy. Strona zakupowa jest o miesiąc lub dwa za harmonogramem, a jedna kategoria nie pojawiła się wcale.

Metoda: 86 europejskich transakcji zarejestrowanych przez tracker M&A Chargalytics między 1 kwietnia a 11 sierpnia 2026. Zmiany kontroli obejmują przejęcia, fuzje i dezinwestycje; kapitał obejmuje rundy finansowania i IPO. Klasyfikacja carve-out jest nasza i została zastosowana do raportowanej struktury każdej transakcji. Pokrycie trackera przed kwietniem 2026 ma charakter retrospektywny i jest niepełne, dlatego porównanie rok do roku nie jest jeszcze możliwe. Wartości transakcji przeliczono na EUR według kursu z momentu ogłoszenia.

Rozważasz przejęcie, fuzję lub inwestycję w ładowanie EV? Nasza metodologia Pulse ocenia każdą europejską sieć pod kątem jakości lokalizacji, sprawności operacyjnej operatora i popytu rynkowego — niezależnie od tego, co mówią warunki transakcji. Przeglądaj pełną bazę transakcji w trackerze M&A.