Κανείς δεν αγοράζει CPOs. Αγοράζουν τα κομμάτια.

Τον Μάρτιο δημοσιεύσαμε Το παιχνίδι της ενοποίησης — μια θέση για το ποιος θα κατέληγε να κατέχει τα δίκτυα φόρτισης της Ευρώπης και ποιος θα τα πουλούσε. Οι προβλέψεις είναι φθηνές. Η αποτίμησή τους δεν είναι.

Το διάστημα είναι από 1 Απριλίου έως 11 Αυγούστου 2026: 19 εβδομάδες, και η περίοδος στην οποία ο tracker M&A μας διαθέτει συστηματική, αντί αναδρομικής, κάλυψη. Κατέγραψε 86 ευρωπαϊκές συναλλαγές. Οι τριάντα οκτώ ήταν αλλαγές ελέγχου. Οι υπόλοιπες ήταν αυξήσεις κεφαλαίου, συνεργασίες και κοινοπραξίες.

Τέσσερις από τις πέντε προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν. Μία όχι. Και αυτό που δεν προβλέψαμε καθόλου αποδεικνύεται το πιο χρήσιμο σήμα σε ολόκληρο το dataset.

Αυτή είναι μια αγορά carve-outs

Από τις 38 ευρωπαϊκές αλλαγές ελέγχου, μετράμε 21 στις οποίες αυτό που άλλαζε χέρια ήταν μια επιχειρηματική μονάδα, ένα χαρτοφυλάκιο περιουσιακών στοιχείων ή μια γραμμή προϊόντων — όχι μια εταιρεία.

Το χαρτοφυλάκιο εταιρικών πελατών της Mer στη Νορβηγία. Ο γερμανικός κλάδος εμπορικής φόρτισης της TotalEnergies, με περισσότερα από 6 000 σημεία φόρτισης, πουλήθηκε στην CUBOS, με έδρα το Wolfsburg. Ο γερμανικός κλάδος B2B φόρτισης της Vattenfall. Οι 228 τοποθεσίες της GeniePoint, που αγοράστηκαν από την InstaVolt από την Equans. Ολόκληρο το δημόσιο δίκτυο της Stadtwerke Oberursel — και τα 28 σημεία φόρτισης που το αποτελούν. Η γραμμή προϊόντων elvah Hub, που αποσχίστηκε και πωλήθηκε στην chargecloud. Έντεκα σημεία E.ON Drive και Clever στη Νορβηγία, πουλήθηκαν στην Uno-X στις 11 Αυγούστου.

Αυτό είναι το αποκαλυπτικό στοιχείο. Δεν μπορείς να πουλήσεις έναν ζημιογόνο CPO ως σύνολο σε τιμή που θα δεχθεί ο πωλητής. Μπορείς να πουλήσεις τα κερδοφόρα κομμάτια, τα στρατηγικά κομμάτια και τα κομμάτια που ένας αγοραστής θέλει αρκετά ώστε να μη διαπραγματεύεται. Άρα αυτό κάνουν όλοι.

Το Exhibit A είναι η Mer. Η Statkraft δεν πούλησε τη Mer. Τη διέλυσε στα εξ ων συνετέθη.

Έξι συναλλαγές, πέντε αγοραστές, μία εταιρεία κοινής ωφέλειας που ήθελε να αποχωρήσει — και η Statkraft καταλήγει και πάλι με 43 per cent του αποτελέσματος, συν δύο εθνικές επιχειρήσεις που δεν έχει καταφέρει να τοποθετήσει. Έτσι μοιάζει η «επιστροφή στον πυρήνα» όταν το περιουσιακό στοιχείο δεν μπορεί να πουληθεί ως ένα ενιαίο πακέτο.

Πρόβλεψη 1: οι εταιρείες κοινής ωφέλειας πωλούν. Ετυμηγορία: επιβεβαιώθηκε.

Γράψαμε ότι οι εταιρείες κοινής ωφέλειας που βρίσκονται σε πορεία επιστροφής στον πυρήνα των δραστηριοτήτων τους ήταν οι πιο προφανείς πωλητές της αγοράς. Δώδεκα από τις 38 ευρωπαϊκές συμφωνίες ελέγχου είχαν στην πλευρά του πωλητή μια εταιρεία κοινής ωφέλειας, μια δημοτική ενεργειακή εταιρεία ή έναν όμιλο υπηρεσιών που ανήκει σε utility. Περίπου μία στις τρεις.

Τα ονόματα μοιάζουν με προσκλητήριο του ευρωπαϊκού ενεργειακού κλάδου. Η Statkraft, έξι φορές. Η Vattenfall, που αποχωρεί από τη B2B φόρτιση σε Γερμανία, Σουηδία και Ολλανδία. Η Enel, που αποσχίζει τη μονάδα υπηρεσιών κινητικότητας από την Enel X. Η Lyse, που παραδίδει τους ταχυφορτιστές της σε Rogaland και Agder στην Kople. Η Trollhättan Energi, που πουλά περίπου 60 σημεία φόρτισης στη Milepost. Η Stadtwerke Oberursel. Η Equans δύο φορές — τις ολλανδικές παραχωρήσεις της σε DigitalBridge και Aberdeen, και έπειτα τη GeniePoint στην InstaVolt. Η Aneo Mobility, που συγχωνεύθηκε στην Elaway στις 10 Αυγούστου υπό το νέο brand Joulia. Και οι E.ON και Clever, που αποχώρησαν από τη Νορβηγία μία ημέρα αργότερα.

Τώρα κοιτάξτε τους αγοραστές. Η Kople είναι η Cube Infrastructure. Οι Milepost, Wirelane και Wattif είναι εξειδικευμένοι παίκτες με δίψα για κλίμακα. Η Uno-X είναι retailer καυσίμων. Κάθε μία από αυτές ανήκει σε κατηγορία που είχαμε κατονομάσει ως αγοραστή. Η συναλλαγή που περιγράψαμε είναι η συναλλαγή που συμβαίνει.

Ευρωπαϊκές συναλλαγές ανά κατηγορία, Απρίλιος έως Αύγουστος 2026. Ο Αύγουστος καλύπτει μόνο 11 ημέρες. Πηγή: Chargalytics M&A tracker.

Μεταβάλλεται το μείγμα, όχι μόνο ο όγκος. Τον Απρίλιο, οι αλλαγές ελέγχου αποτελούσαν 15 per cent της ευρωπαϊκής ροής συμφωνιών. Τον Ιούλιο ήταν 78 per cent — 14 από τις 18 συναλλαγές. Οι ανακοινώσεις συνεργασιών έπεσαν στο μηδέν τον Ιούλιο, κάτι που θα αποδίδαμε εξίσου σε μια καλοκαιρινή ιδιαιτερότητα της κάλυψης όσο και σε τάση. Το μερίδιο των συμφωνιών ελέγχου είναι το αξιόπιστο σήμα: αυτή η αγορά σταμάτησε να μιλά για συνεργασία και άρχισε να αγοράζει.

Πρόβλεψη 2: οι πετρελαϊκοί κολοσσοί συνεχίζουν να αποεπενδύουν. Ετυμηγορία: επιβεβαιώθηκε, με αυστριακή ατάκα στο τέλος.

Είχαμε επισημάνει την αυστριακή πώληση της BP ως «ακόμη σε εξέλιξη» και υποστηρίξει ότι ο αγοραστής θα είχε μεγαλύτερη σημασία από τον πωλητή. Στις 20 Ιουλίου, η BP πούλησε το 100 per cent της bp Retail Austria στη volenergy, τον βραχίονα καυσίμων του ελβετικού Volare Group: 250 σημεία λιανικής, την αυστριακή υποδομή φόρτισης και τη δραστηριότητα καρτών στόλου. Περίπου 115 από αυτά τα σημεία ανήκουν στην εταιρεία. Το πλεονέκτημα της ιδιοκτησίας ακινήτων άλλαξε χέρια ακριβώς όπως το είχαμε περιγράψει.

Πέντε ημέρες αργότερα, στην ίδια χώρα, η Enilive συμφώνησε να εξαγοράσει την OIL! Tankstellen και τους περίπου 320 σταθμούς της σε Γερμανία, Δανία, Αυστρία και Ελβετία. Η Enilive είναι ο βραχίονας κινητικότητας της Eni, με την KKR να κατέχει 30 per cent.

Αυτή είναι η θέση μας σε μικρογραφία. Υποστηρίξαμε ότι οι καθετοποιημένοι εθνικοί πρωταθλητές — Eni, Repsol, Galp, Orlen — θα ήταν οι παίκτες του πετρελαϊκού κλάδου που πράγματι θα διαχειρίζονταν τη μετάβαση των πρατηρίων, ακριβώς επειδή δεν διαχώρισαν ποτέ τη λιανική από το upstream. Μέσα σε μία εβδομάδα, σε μία χώρα, ένας βρετανικός κολοσσός πούλησε τα πρατήριά του και ένας ιταλικός αγόρασε περισσότερα.

Το υπόλοιπο διάστημα είναι συνεπές με αυτή την εικόνα. Η TotalEnergies πούλησε το γερμανικό χαρτοφυλάκιο B2B φόρτισης. Η VAROPreem πούλησε το πλειοψηφικό της μερίδιο στην εταιρεία λογισμικού Road του Άμστερνταμ, με δηλωμένο πολλαπλασιαστή 13 φορές το προγραμματισμένο EBITDA του 2027. Η CapVest απέκτησε την TSG και την απέσυρε από το χρηματιστήριο — 30 χώρες, 7 000 εργαζόμενοι, €1.4 bn έσοδα από την κατασκευή και συντήρηση υποδομών πρατηρίων και φόρτισης. Εκτός Ευρώπης, η Adnoc συμφώνησε να αγοράσει τη downstream δραστηριότητα της Shell στη Νότια Αφρική. Κανείς δεν έχει αλλάξει πορεία.

Πρόβλεψη 3: οι εισηγμένοι pure-plays ξεμένουν από δρόμο. Ετυμηγορία: επιβεβαιώθηκε, αλλά οι έξοδοι είναι στη Σεούλ.

Η Wallbox πέρασε τον Απρίλιο σε αναδιάρθρωση υπό την καθοδήγηση των πιστωτών και τον Ιούλιο άντλησε ακόμη €16m. Η Allego, που είχε ήδη αποσυρθεί από το χρηματιστήριο από τη Meridiam, χρειάστηκε άλλα €100m από τον ιδιοκτήτη της τον Ιούλιο. Η Fastned εξέδωσε περισσότερα ομόλογα τον Μάιο, όπως συνηθίζει. Η EO Charging τέθηκε σε καθεστώς διαχείρισης τον Απρίλιο, μετά από μία δεκαετία λειτουργίας, και εξαγοράστηκε από την Pod, τον βρετανικό operator της EDF. Η Enovates, κάποτε ο μεγαλύτερος κατασκευαστής φορτιστών στο Βέλγιο, πτώχευσε και επανεκκίνησε τον Ιούλιο από τον ιδρυτή της με στήριξη από τον Kees Koolen. Οι Plug Charging, Wattif, InstaVolt και Powerdot πέρασαν το καλοκαίρι μαζεύοντας τα κομμάτια.

Εκεί που κάναμε λάθος ήταν στη γεωγραφία της ανόδου. Προβλέψαμε το πρώτο επιτυχημένο IPO χαρτοφυλακίου φόρτισης έως το 2029, στην Ευρώπη. Σε αυτό το διάστημα υπήρξαν τρεις εισαγωγές στο χρηματιστήριο στον χώρο της φόρτισης και ούτε μία δεν ήταν ευρωπαϊκή: η Chaevi στο KOSDAQ τον Απρίλιο με αποτίμηση €580m, η Evoasis στο Taiwan Emerging Stock Board τον Μάιο, η EverOn που υπέβαλε αίτηση για το KOSDAQ τον Ιούλιο. Η Ευρώπη παρήγαγε μηδέν IPO φόρτισης και μία αναδιάρθρωση. Το παράθυρο εξόδου είναι ανοιχτό. Απλώς δεν είναι ανοιχτό εδώ.

Πρόβλεψη 4: το κεφάλαιο συγκεντρώνεται. Ετυμηγορία: επιβεβαιώθηκε, και πιο έντονα απ’ όσο γράψαμε.

Είπαμε ότι το χάσμα μεταξύ νικητών και ηττημένων διευρυνόταν και ότι όλοι οι υπόλοιποι έμεναν από κεφάλαια. Είκοσι τέσσερις ευρωπαϊκοί γύροι χρηματοδότησης στο διάστημα περιλάμβαναν δημοσιοποιημένο ποσό — περίπου €2.56 bn σε 22 εταιρείες.

Δημοσιοποιημένη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, 1 Απριλίου έως 11 Αυγούστου 2026, EUR εκατομμύρια, συγκεντρωτικά ανά εταιρεία. Πηγή: Chargalytics M&A tracker.

Τρεις εταιρείες απορρόφησαν 73 per cent του ποσού. Οι δεκατέσσερις μικρότερες — σχεδόν τα δύο τρίτα της λίστας — μοιράστηκαν €151m. Αυτό είναι περίπου το μισό από όσα άντλησε η InstaVolt σε μία μόνο αναχρηματοδότηση.

Μία επιφύλαξη, επειδή έχει σημασία: τα €1.38 bn της Zenobē είναι χρέος για στόλους και αποθήκευση στο δίκτυο, όχι ίδια κεφάλαια για δημόσια φόρτιση, και διογκώνουν την εικόνα της συγκέντρωσης. Αφαιρέστε τα και οι τρεις πρώτες εξακολουθούν να λαμβάνουν 53 per cent όσων απομένουν. Η μορφή παραμένει. Οι επιταγές Seed και Series A για ευρωπαϊκό λογισμικό φόρτισης κυμαίνονται πλέον μεταξύ €2m και €5m — &Charge, NexiGO, eMabler, Volteum, Enera. Τα κεφάλαια υποδομών μετρώνται σε εκατοντάδες εκατομμύρια. Υπάρχουν πολύ λίγα στη μέση, και στη μέση βρίσκονται οι περισσότεροι CPOs.

Πρόβλεψη 5: οι ιδιοκτήτες ακινήτων φέρνουν τη φόρτιση in-house. Ετυμηγορία: όχι ακόμη.

Αυτή ήταν η πρόβλεψη για την οποία νιώθαμε τη μεγαλύτερη υπερηφάνεια. Η «πιο υποτιμημένη τάση», όπως γράψαμε: ιδιοκτήτες ακινήτων και retailers θα σταματούσαν να νοικιάζουν χώρους στάθμευσης σε CPOs και θα άρχιζαν να κατέχουν οι ίδιοι τους φορτιστές.

Σε 19 εβδομάδες ευρωπαϊκής ροής συμφωνιών, ο αριθμός των retailers, ιδιοκτητών εμπορικών κέντρων ή ιδιοκτητών ακινήτων που απέκτησαν επιχείρηση φόρτισης είναι μηδέν.

Αντ’ αυτού, είδαμε έξι συνεργασίες με retailers, ενώ αρκετοί κινήθηκαν προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Η αυστριακή EVN, εταιρεία κοινής ωφέλειας, υπέγραψε με τον retailer καυσίμων AVIA. Η σουηδική Skellefteå Kraft, επίσης εταιρεία κοινής ωφέλειας, υπέγραψε με την OKQ8. Τα Hampshire County Council και Thurrock Council ανέθεσαν σε Believ και Zest αντί να κατασκευάσουν οτιδήποτε οι ίδιοι. Η πιο αξιοσημείωτη κίνηση ακινήτων της OKQ8 στην περίοδο ήταν η πώληση ενός πρατηρίου βενζίνης στο κέντρο του Lund στον δήμο.

Η θέση μας τοποθετούσε αυτή τη φάση στο 2027 έως 2030, άρα δεν έχουμε αργήσει. Όμως, αν ερχόταν νωρίτερα, θα περιμέναμε ήδη τις πρώτες μικρές εξαγορές — και δεν υπάρχουν. Το μοναδικό ουσιαστικό στοιχείο υπέρ αυτής της εκδοχής είναι η Uno-X που αγόρασε assets φόρτισης από δύο εταιρείες κοινής ωφέλειας: η σωστή συναλλαγή, που έρχεται από το πρατήριο και όχι από το εμπορικό κέντρο.

Ο απολογισμός

Και κάτι ακόμη: κανείς δεν δημοσιεύει τίμημα

Από τις 38 ευρωπαϊκές αλλαγές ελέγχου, ακριβώς μία συνοδευόταν από γνωστοποιημένη αποτίμηση: η Easee, στα NOK 1.6 bn, περίπου €136m, που αγοράστηκε από μέτοχο ο οποίος βρισκόταν στο διοικητικό συμβούλιο από το 2019. Κάθε άλλη συμφωνία έκλεισε με μη γνωστοποιημένους όρους.

Πρόκειται για το ίδιο κενό πληροφόρησης που συναντήσαμε όταν αποτιμήσαμε τη συγχώνευση Mer-Eviny. Η μεθοδολογία Pulse μας απέδωσε στη Mer το 68 per cent της συνδυασμένης λειτουργικής αξίας και διατήρησε αυτό το αποτέλεσμα και στα επτά σενάρια που μπορούσαμε να κατασκευάσουμε. Η συμφωνία έδωσε στη Statkraft 43. Το backtest έναντι των πραγματικών λεπτών φόρτισης κατέληξε σε 65.9 per cent για τη Mer, μόλις 0.6 μονάδες από το μοντέλο.

Ένα χάσμα 25 μονάδων μεταξύ μετρημένης λειτουργικής αξίας και συμφωνημένης αξίας συναλλαγής δεν είναι σφάλμα στρογγυλοποίησης. Και σε μια αγορά όπου 37 από τις 38 συμφωνίες τιμολογούνται ιδιωτικά, κανείς εκτός αίθουσας δεν μπορεί να ελέγξει τις άλλες 37. Αυτό είναι το επιχείρημα υπέρ της αξιολόγησης των δικτύων αντί της εμπιστοσύνης στους headline όρους. Η λειτουργική αριστεία δεν είναι ακόμη ο βασικός μοχλός αποτίμησης στο charging M&A. Η διάρκεια των συμβάσεων, η βάση κόστους και το ποιος χρειάζεται περισσότερο την έξοδο εξακολουθούν να καθορίζουν το μοίρασμα.

Τι παρακολουθούμε στη συνέχεια

Τα απομεινάρια της Statkraft. Η Mer Austria και η Mer Business Germany είναι ορφανές μέσα σε έναν όμιλο που έχει δηλώσει δημόσια ότι εγκαταλείπει τη φόρτιση. Θα αλλάξουν χέρια.

Αναδίπλωση αγορά προς αγορά. Η InstaVolt πούλησε την ιβηρική δραστηριότητά της στην Powerdot και αγόρασε την GeniePoint στην εγχώρια αγορά μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο, επανατοποθετώντας μέρος του ισπανικού hardware στο UK. Αυτό δεν είναι υποχώρηση· είναι το endgame των «πέντε έως οκτώ operators ανά αγορά» που έρχεται μέσω αφαίρεσης. Περιμένετε την ίδια κίνηση στις Νορδικές χώρες και στο DACH.

Το γερμανικό roll-up. Η Γερμανία παρήγαγε εννέα αλλαγές ελέγχου, περισσότερες από κάθε άλλη ευρωπαϊκή αγορά. Μόνη της η CUBOS απέκτησε τα 3 500 σημεία φόρτισης της ChargeOne και το B2B χαρτοφυλάκιο 6 000 σημείων της TotalEnergies μέσα σε τρεις μήνες, ξεπερνώντας τα 13 000. Η μακριά ουρά της γερμανικής αγοράς ενοποιείται δημόσια, ένα χαρτοφυλάκιο τη φορά.

Το αντιμονοπωλιακό ρολόι για την Eviny Elektrifisering. Αν λάβει έγκριση, η Νορβηγία αποκτά έναν κυρίαρχο εγχώριο operator ταχείας φόρτισης και το ζήτημα του brand θα απαντηθεί επιτέλους: το μετρήσιμα ισχυρότερο ιστορικό εκτέλεσης της Mer ή η πιο λιτή βάση κόστους της Eviny;

Θα σημειώσουμε τον επόμενο απολογισμό σε έξι μήνες. Η θέση μας επιβεβαιώνεται καλύτερα απ’ όσο περιμέναμε στην πλευρά των πωλητών. Η πλευρά των αγοραστών είναι έναν ή δύο μήνες πίσω από το χρονοδιάγραμμα, και μία κατηγορία δεν έχει εμφανιστεί καθόλου.