Ο αφανής ήρωας: Η Ευρώπη εγκαθιστά 2.5 εκατομμύρια φορτιστές Type 2 τον χρόνο.

Μέχρι αυτόν τον μήνα, η μάρκα wallbox με τις περισσότερες πωλήσεις στη Γερμανία έφερε το σήμα της Volkswagen. Στις 3 Νοεμβρίου η Elli, ο βραχίονας φόρτισης της VW, ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει να το πουλά. Το εναπομείναν απόθεμα θα εκποιηθεί, δεν θα γίνονται νέες παραγγελίες και έχουν αρχίσει συζητήσεις με το συμβούλιο εργαζομένων. Ο διευθύνων σύμβουλος της Elli πρόσεξε να πει ότι οι πωλήσεις δεν ήταν το πρόβλημα. Το πρόβλημα, όπως είπε στο electrive, ήταν ότι τα μονοκατευθυντικά wallbox δεν ταίριαζαν πλέον με «την επιδιωκόμενη κλιμακωσιμότητα».

Μία εβδομάδα αργότερα, η Zaptec, μια εταιρεία από το Stavanger που από το 2016 κάνει μόνο φορτιστές, ανακοίνωσε την εκατομμυριοστή εγκατάστασή της. Αυτή είναι η αγορά φορτιστών AC μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο: η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης αποχωρεί και ένας Νορβηγός ειδικός κόβει την τούρτα.

Ο φορτιστής Type 2 είναι το λιγότερο λαμπερό αντικείμενο του κλάδου. Δεν δίνει 400 kW, κανείς δεν εγκαινιάζει έναν με κορδέλα και οι περισσότεροι κρέμονται σε τοίχους γκαράζ, όπου καμία ροή δεδομένων δεν θα τους εντοπίσει ποτέ. Κι όμως, εκεί γίνεται το μεγαλύτερο μέρος της φόρτισης στην Ευρώπη. Γι’ αυτό τον μετρήσαμε: τα δημόσια σημεία στα δικά μας δεδομένα, τα ιδιωτικά που δεν καταγράφει κανείς, τις εταιρείες που τα κατασκευάζουν και εκείνες που σταμάτησαν.

Η σύντομη εκδοχή

• Ο φορτιστής που κάνει τη δουλειά. Το μεγαλύτερο μέρος της φόρτισης στην Ευρώπη γίνεται με AC, στο σπίτι ή στη δουλειά. Τέσσερα στα πέντε δημόσια σημεία φόρτισης της ΕΕ είναι επίσης AC, αλλά το δημόσιο AC είναι κυρίως προϊόν στάθμευσης: ένα αυτοκίνητο είναι συνδεδεμένο σε μια ολλανδική δημόσια θέση AC το 21% του μήνα και η θέση εξυπηρετεί λιγότερο από μία συνεδρία την ημέρα.
• Περίπου 2.5 εκατομμύρια τον χρόνο. Η εκτίμησή μας τοποθετεί τις εγκαταστάσεις AC στην Ευρώπη το 2025 περίπου στα 2.5 εκατομμύρια, με έντεκα ιδιωτικούς για κάθε δημόσιο. Η ανεξάρτητη καταμέτρηση της LCP Delta δίνει 2.4 εκατομμύρια πωλήσεις. Πρόκειται για αγορά εξοπλισμού €1.1–1.6 δισεκατομμυρίων και €3–6 δισεκατομμυρίων μαζί με τον ηλεκτρολόγο.
• Το δημόσιο AC κορυφώθηκε. Τα νέα δημόσια σημεία AC στην ΕΕ υποχώρησαν από 193 000 το 2024 σε 123 000 το 2025, ενώ το DC παρέμεινε σταθερό. Η ανάπτυξη μεταφέρθηκε πίσω από την εξώπορτα και σε χώρους στάθμευσης, όπου μια προθεσμία της ΕΕ φτάνει την 1 Ιανουαρίου 2027.
• Η Κίνα δεν το έχει κερδίσει. Κινέζοι κατασκευαστές καταγράφουν το ένα τέταρτο των μοντέλων AC στον κατάλογό μας. Εκεί όπου τα μητρώα αναφέρουν τον εγκατεστημένο εξοπλισμό, αντιστοιχούν στο 7% των δημόσιων σημείων AC στην Ελλάδα και κάτω από 1% στη Νορβηγία, έναντι 30% του ελληνικού DC. Και οι δέκα κορυφαίες σε πωλήσεις μάρκες AC στην Ευρώπη πέρυσι ήταν ευρωπαϊκές.
• Η εκκαθάριση είναι Ευρωπαίοι εναντίον Ευρωπαίων. Ένα βασικό wallbox έπεσε από €1 000 στα €200–500 μέσα σε λίγα χρόνια. Η Elli, η EVBox, η Pod Point, η ABL και η Compleo έκτοτε αποχώρησαν, πουλήθηκαν φθηνά ή πέρασαν από αφερεγγυότητα. Η Zaptec και η Easee αναπτύσσονται με 30–40% τον χρόνο.
• Η ανάγνωσή μας: το κουτί έγινε commodity και οι νικητές πουλούν ό,τι το περιβάλλει: το δίκτυο εγκαταστατών, την εξισορρόπηση φορτίου για κοινόχρηστα κτίρια και το τιμολόγιο. Η Elli κράτησε το τιμολόγιο. Αυτό λέει πού πιστεύει ότι βρίσκεται το χρήμα.

Η πλήρης ιστορία

Ο φορτιστής που κάνει τη δουλειά

Ρωτήστε Γερμανούς οδηγούς EV πού φορτίζουν συχνότερα και το 63% λέει στο σπίτι. Ακολουθεί η δουλειά με 11%, οι αστικοί ταχυφορτιστές με 10% και τα δημόσια σημεία AC με 7% (E.ON και Civey, October 2026). Στις αγορές που παρακολουθεί ο IEA, οι κάτοχοι EV φορτίζουν ιδιωτικά σχεδόν τα τρία τέταρτα του χρόνου. Σχεδόν όλο αυτό είναι AC: ένα wallbox στο γκαράζ, μια κολόνα στο πάρκινγκ του γραφείου, μια πρίζα στο κοινόχρηστο υπόγειο.

Στο δημόσιο δίκτυο, το AC κερδίζει σε πλήθος και χάνει σε όγκο εργασίας. Τέσσερα στα πέντε δημόσια σημεία φόρτισης στην ΕΕ ήταν AC στα μέσα του 2026, σύμφωνα με το παρατηρητήριο της Επιτροπής. Ωστόσο, στο τρίτο τρίμηνο της Γερμανίας, τα σημεία DC διαχειρίστηκαν το 71% όλων των δημόσιων συνεδριών με περίπου το ένα τρίτο των υποδομών, με 306 συνεδρίες ανά σημείο DC έναντι 60 ανά σημείο AC (ChargePointRadar).

Αυτό δεν σημαίνει ότι το AC αποτυγχάνει. Είναι διαφορετικό προϊόν. Μια δημόσια θέση AC πουλά μια θέση στάθμευσης με ηλεκτρικό ρεύμα προσαρτημένο, και ο πελάτης της συνήθως κοιμάται ή βρίσκεται στο γραφείο του. Τον Σεπτέμβριο, ένα αυτοκίνητο ήταν συνδεδεμένο στη μέση ολλανδική δημόσια θέση AC το 21% του χρόνου, υπερδιπλάσιο ποσοστό από μια ολλανδική θέση DC. Όμως η θέση AC είχε 0.66 συνεδρίες την ημέρα, καθεμία διάρκειας σχεδόν οκτώ ωρών. Η θέση DC είχε τέσσερις, καθεμία διάρκειας περίπου μισής ώρας.

Η μεγάλη διάρκεια σύνδεσης είναι αυτό που κάνει το AC χρήσιμο για όλους εκτός από τον φορέα εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό το AC ταιριάζει σε ένα αυτοκίνητο που μένει παρκαρισμένο όλη νύχτα και γι’ αυτό είναι το προφανές σημείο εκκίνησης για την τροφοδότηση του δικτύου από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Είναι επίσης ο λόγος που το επιχειρηματικό μοντέλο για μια δημόσια κολόνα AC στηρίζεται στα τέλη στάθμευσης και στις δημοτικές παραχωρήσεις, όχι στις κιλοβατώρες.

Περίπου 2.5 εκατομμύρια τον χρόνο, και οι περισσότεροι πίσω από μια εξώπορτα

Κανείς δεν μετρά τους ιδιωτικούς φορτιστές. Η Γερμανία δεν διαθέτει μητρώο γι’ αυτούς. Η Βρετανία σταμάτησε να μετρά όταν έπαψε να επιδοτεί τους ιδιοκτήτες κατοικιών το 2022. Το ολλανδικό νούμερο είναι εκτίμηση. Γι’ αυτό φτιάξαμε τη δική μας: νέα plug-in αυτοκίνητα, επί το ποσοστό που αποκτά οικιακό φορτιστή, συν τους χώρους εργασίας και τις αποθήκες στόλων, συν τα δημόσια σημεία που μπορούμε να δούμε.

Το κρίσιμο σημείο είναι πόσα νέα plug-in αυτοκίνητα αποκτούν οικιακό φορτιστή. Στη Βρετανία εγκαταστάθηκαν 353 000 οικιακοί φορτιστές πέρυσι, έναντι 698 000 νέων plug-in αυτοκινήτων, σχεδόν ακριβώς ένας για δύο (Barbour ABI). Στην Ολλανδία ήταν 185 000 έναντι 230 000, με βοήθεια από εταιρικά αυτοκίνητα που συνοδεύονται από φορτιστή. Ένας για δύο είναι η λειτουργική μας αναλογία για την Ευρώπη, χαμηλότερη σε χώρες όπου οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σε διαμερίσματα.

Η απάντηση για το 2025 είναι περίπου 2.5 εκατομμύρια σημεία φόρτισης AC, κάπου μεταξύ 1.9 και 3.1 εκατομμυρίων. Σχεδόν τέσσερα στα πέντε πήγαν σε σπίτια, ένα στα επτά σε χώρους εργασίας και αποθήκες στόλων και λιγότερα από ένα στα δέκα στο δημόσιο δίκτυο. Η LCP Delta, που συλλέγει στοιχεία πωλήσεων κατασκευαστών, τοποθετεί το 2025 στα 2.4 εκατομμύρια πωλήσεις, αρκετά κοντά ώστε να κοιμόμαστε ήσυχοι.

Η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη οικιακή αγορά με περίπου 385 000 τον χρόνο, ακολουθεί η Βρετανία με περίπου 355 000, η Γαλλία με 220 000 και η Ολλανδία με 185 000. Με €450–650 ανά μονάδα στην τιμή εξόδου από το εργοστάσιο, οι φορτιστές AC της Ευρώπης αντιστοιχούν σε αγορά εξοπλισμού €1.1–1.6 δισεκατομμυρίων τον χρόνο. Προσθέστε καλωδίωση, εργασία και περιστασιακά έναν νέο πίνακα ασφαλειών, και ο λογαριασμός φτάνει τα €3–6 δισεκατομμύρια. Είναι αγορά εκατομμυρίων μικρών πωλήσεων αντί για χιλιάδων μεγάλων — ακριβώς το είδος αγοράς που καταλήγει σε πόλεμο τιμών.

Το δημόσιο AC κορυφώθηκε το 2024

Το δημόσιο κομμάτι είναι εκείνο που μπορούμε να μετρήσουμε, και έχει γυρίσει. Οι καθαρές προσθήκες δημόσιων σημείων AC στην ΕΕ αυξάνονταν κάθε χρόνο έως τις 193 000 το 2024, έπειτα έπεσαν στις 123 000 το 2025. Οι προσθήκες DC παρέμειναν στις 56 000 και τις δύο χρονιές. Το 2021 η ΕΕ πρόσθεσε δεκατέσσερα σημεία AC για κάθε σημείο DC. Το 2025 πρόσθεσε δύο.

Το εθνικό μητρώο της Γερμανίας δείχνει την ίδια στροφή σε αργή κίνηση. Το AC αποτελούσε το 81% των δημόσιων σημείων που τέθηκαν σε λειτουργία εκεί το 2022 και το 60% όσων τέθηκαν σε λειτουργία το 2025, καθώς το δημόσιο χρήμα ακολούθησε τους στόχους των αυτοκινητοδρόμων και το ιδιωτικό χρήμα το επιχειρηματικό μοντέλο των 150 kW. Η Πολωνία, η Ιταλία, η Βρετανία και η Πορτογαλία έχουν γείρει προς την ίδια κατεύθυνση.

Δύο χώρες κρατούν τη γραμμή. Η Ολλανδία και το Βέλγιο παρέδωσαν το 52% των νέων δημόσιων σημείων AC της ΕΕ στο πρώτο εξάμηνο του 2026. Και οι δύο επιτρέπουν σε οδηγούς χωρίς ιδιωτικό χώρο στάθμευσης να ζητήσουν φορτιστή κοντά στο σπίτι τους, και οι δύο έχουν πόλεις που προκηρύσσουν μαζικά το πεζοδρόμιο. Το δημόσιο AC δεν έχει σταματήσει να αναπτύσσεται. Τώρα αναπτύσσεται κυρίως εκεί όπου ο δρόμος είναι το γκαράζ.

Το πεζοδρόμιο έχει ιδιοκτήτες

Εκεί όπου η δημόσια AC φόρτιση είναι υπόθεση πεζοδρομίου, είναι και συγκεντρωμένη: οι πόλεις παραχωρούν δικαιώματα ανά περιοχή και ο νικητής παίρνει ολόκληρο τον δρόμο. Η Vattenfall λειτουργεί το 28% των δημόσιων σημείων AC της Ολλανδίας στα δεδομένα μας και οι πέντε κορυφαίοι πάροχοι το 68%, έναντι 55% στη ολλανδική DC. Στην Ιταλία, οι Enel X και Be Charge κατέχουν μαζί το 59% της δημόσιας AC. Σχεδόν τα μισά δημόσια σημεία AC της Γαλλίας βρίσκονται στον ίδιο τον δρόμο, έναντι ενός πέμπτου των σημείων DC.

Η Γερμανία είναι η εξαίρεση. Η δημόσια AC της αναπτύχθηκε μέσα από εκατοντάδες δημοτικές επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, λιανοπωλητές και χώρους στάθμευσης ξενοδοχείων, και οι πέντε κορυφαίοι πάροχοι κατέχουν το 17.5% της αγοράς — τη μισή από τη συμμετοχή τους στη γερμανική DC. Αν θέλετε να αγοράσετε ένα γερμανικό δίκτυο AC, θα το αγοράζετε ένα Stadtwerk τη φορά.

Ο χάρτης δείχνει πόσο διαφορετικά έχουν απαντήσει οι χώρες στο ερώτημα πού «κοιμάται» ένα αυτοκίνητο. Η Ολλανδία έχει 3.8 αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα ανά δημόσιο σημείο AC. Η Νορβηγία έχει 72, και αυτό δεν σημαίνει ότι υστερεί: τρία στα τέσσερα νορβηγικά σπίτια είναι μονοκατοικίες, άρα ο φορτιστής AC βρίσκεται στο γκαράζ. Η Βρετανία βρίσκεται στα 27, με εκτός δρόμου στάθμευση για δύο στα τρία νοικοκυριά και κολόνες φωτισμού για τους υπόλοιπους.

Ακόμη και το hardware έχει εθνική προφορά. Τα 22 kW τριφασικού ρεύματος είναι ο ευρωπαϊκός κανόνας: το 60% των δημόσιων σημείων AC στα δεδομένα μας με γνωστή ισχύ. Η Ολλανδία και η Αυστρία τυποποίησαν τα 11 kW. Η Βρετανία, με δίκτυο κυρίως μονοφασικό, λειτουργεί το 74% της δημόσιας AC στα 7.4 kW. Και το 94% των δημόσιων σημείων AC στην Ευρώπη είναι πρίζες, άρα φέρνετε το δικό σας καλώδιο — μια εθιμοτυπία που εξακολουθεί να μπερδεύει τους Αμερικανούς επισκέπτες.

Το ερώτημα της Κίνας

Γράψαμε τον περασμένο μήνα ότι η κινεζική φόρτιση έρχεται σε κουτιά, όχι μέσω εξαγορών, και ότι οι Κινέζοι κατασκευαστές προμηθεύουν ήδη το ένα τρίτο των μοντέλων φορτιστών υψηλής ισχύος στον κατάλογό μας. Η AC θα έπρεπε να είναι ευκολότερη γι’ αυτούς. Δεν χρειάζεται μονάδες ισχύος ή μελέτες δικτύου, και το κουτί αποστέλλεται σε χαρτοκιβώτιο. Κι όμως, δεν έχει συμβεί.

Στον κατάλογό μας, οι εταιρείες με έδρα στην Κίνα καταχωρίζουν το 25% των μοντέλων AC, λιγότερο από το 30% των μοντέλων DC. Στα μητρώα που καταγράφουν τι έχει πράγματι εγκατασταθεί, το χάσμα διευρύνεται. Το δημόσιο μητρώο της Ελλάδας αναφέρει τον κατασκευαστή για τα δύο τρίτα των σημείων φόρτισης. Οι κινεζικές μάρκες αποτελούν το 30% των σημείων DC και το 7% των σημείων AC. Στη Νορβηγία, όπου οι πάροχοι έχουν κατονομάσει τον κατασκευαστή σε περίπου 2 400 δημόσια σημεία AC, η μόνη κινεζική μάρκα είναι η EN+, με ποσοστό κάτω από 1%.

Η ανάγνωσή μας: η AC επιβραβεύει διαφορετικό είδος εταιρείας. Ένα δημόσιο σημείο AC στη Γερμανία πρέπει να τιμολογεί σύμφωνα με τη νομοθεσία βαθμονόμησης, και τα ευρωπαϊκά μοντέλα στον κατάλογό μας έχουν υπερδιπλάσιες πιθανότητες να διαφημίζουν μετρητή πιστοποιημένο κατά MID (40% έναντι 17%). Ένα wallbox σε νορβηγικό οικιστικό συνεταιρισμό πρέπει να μοιράζεται τη σύνδεση ενός κτιρίου με δεκάδες γείτονες. Και σχεδόν κάθε οικιακός φορτιστής πωλείται μέσω ενός ηλεκτρολόγου που θέλει να εγκαθιστά το κουτί που εγκατέστησε και την περασμένη εβδομάδα. Τίποτα από αυτά δεν λύνεται με χαμηλότερη τιμή.

Μια επιφύλαξη έχει σημασία. Μια μάρκα δεν είναι εργοστάσιο. Ο κατάλογός μας περιλαμβάνει Ευρωπαίους μεταπωλητές που διαθέτουν κινεζικής κατασκευής κουτιά με τα δικά τους ονόματα, ενώ οι Κινέζοι κατασκευαστές προσφέρουν ανοιχτά wallboxes ιδιωτικής ετικέτας, με πιστοποιητικά συμπεριλαμβανόμενα. Επομένως, το 7% είναι κατώτατο όριο για το κινεζικό hardware, όχι ανώτατο. Ούτε τα τελωνεία θα το ξεκαθαρίσουν: οι φορτιστές EV μοιράζονται έναν κωδικό εισαγωγής με κάθε άλλο φορτιστή μπαταριών, από ηλεκτρικά ποδήλατα έως περονοφόρα. Ούτε υπάρχει εμπορική υπόθεση της ΕΕ για φορτιστές που να επιβάλλει την απάντηση.

Η αναδιάταξη είναι Ευρωπαίοι εναντίον Ευρωπαίων

Αν η Κίνα δεν κερδίζει στην AC, ποιος χάνει; Κυρίως Ευρωπαίοι, από άλλους Ευρωπαίους.

Η κατάταξη της LCP Delta για το 2025, με βάση τις πωληθείσες μονάδες AC ανά μάρκα, μοιάζει με ευρωπαϊκό πρωτάθλημα: δύο από τη Νορβηγία, δύο από τη Βρετανία, δύο από την Αυστρία, δύο από την Ολλανδία και δύο από τη Γερμανία. Η πρώτη δεκάδα πούλησε το 49% της αγοράς. Το άλλο μισό είναι μια μακριά ουρά από μάρκες με λίγες ποσοστιαίες μονάδες ή και λιγότερο η καθεμία — και εκεί διεξάγεται ο πόλεμος τιμών.

Η ADAC δοκίμασε δέκα οικονομικά wallboxes τον October 2024 και βρήκε τιμές €199–499. Λίγα χρόνια νωρίτερα, σημείωνε, τα €1 000 ή περισσότερο ήταν ο κανόνας (ADAC). Η γερμανική επιδότηση του 2021, €900 για καθένα από τα 690 000 οικιακά σημεία φόρτισης, τράβηξε μπροστά δύο χρόνια ζήτησης και άφησε τα ράφια των χονδρεμπόρων γεμάτα όταν έληξε. Οι χονδρικές πωλήσεις wallbox έπεσαν κατά 70% στις αρχές του 2023. Τα φθηνότερα εξαρτήματα έσωσαν τα περιθώρια, όχι όμως και τα έσοδα: το μικτό περιθώριο της Alfen από τη φόρτιση ανέβηκε από 36% σε 43% το 2025, ενώ τα έσοδα φόρτισης υποχώρησαν 21%.

Η ανάγνωσή μας για το γιατί κερδίζουν οι Νορβηγοί: πουλούν σύστημα, όχι κουτί. Η Zaptec και η Easee μεγάλωσαν σε μια χώρα όπου εννέα στους δέκα ιδιοκτήτες EV μπορούν να φορτίζουν στο σπίτι και οι οικιστικοί συνεταιρισμοί συνάντησαν το πρόβλημα του κοινόχρηστου κτιρίου χρόνια πριν από οποιονδήποτε άλλο. Τα προϊόντα τους είναι σχεδιασμένα γύρω από την εξισορρόπηση πολλών φορτιστών σε μία σύνδεση, και γύρω από τον ηλεκτρολόγο που τους εγκαθιστά. Η LCP Delta βάζει τη Zaptec πρώτη στην AC πολλαπλών χρηστών, στις πολυκατοικίες και στους χώρους στάθμευσης που οι κανόνες της ΕΕ ετοιμάζονται να γεμίσουν.

Η έξοδος της Elli λέει την ίδια ιστορία από την άλλη πλευρά. Κρατά την κάρτα φόρτισης, το τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας και τις αμφίδρομες υπηρεσίες, και απομακρύνεται από το κουτί. Στη Βρετανία, όπου η Ohme ηγείται της αγοράς, το wallbox πωλείται ήδη ως το μπροστινό άκρο ενός φθηνού νυχτερινού τιμολογίου, και η E.ON Next μείωσε αυτόν τον μήνα τη νυχτερινή τιμή EV στα 6.5p/kWh. Το περιθώριο μετακινήθηκε από το hardware στον λογαριασμό.

Πού πηγαίνει η ζήτηση στη συνέχεια

Τα επόμενα πέντε χρόνια της AC θα κριθούν σε χώρους στάθμευσης, σε διαμερίσματα και στον Νότο. Τίποτα από αυτά δεν χρειάζεται ταχύτερο φορτιστή.

• Η προθεσμία για τους χώρους στάθμευσης. Από 1 January 2027, τα υφιστάμενα μη οικιστικά κτίρια με περισσότερες από 20 θέσεις στάθμευσης πρέπει να διαθέτουν ένα σημείο φόρτισης ανά δέκα θέσεις βάσει της ευρωπαϊκής οδηγίας για τα κτίρια, ή σωληνώσεις για τις μισές — κάτι που πολλές χώρες θα αποδεχθούν ως εναλλακτική. Τα νέα γραφεία χρειάζονται ένα σημείο ανά δύο θέσεις, ενώ οι ενοικιαστές αποκτούν «δικαίωμα στην πρίζα». Στην εκτίμησή μας, οι εγκαταστάσεις σε χώρους εργασίας και αμαξοστάσια αυξάνονται πάνω από το μισό μεταξύ 2025 και 2027, πολύ ταχύτερα από τις οικιακές.
• Το διαμέρισμα. Περίπου 70% των γερμανικών νοικοκυριών ζουν σε κτίρια πολλαπλών κατοικιών, κυρίως ως ενοικιαστές (Fraunhofer ISI). Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανεκμετάλλευτη αγορά AC στην Ευρώπη και ο λόγος που ο λόγος οικιακών φορτιστών της Γερμανίας υστερεί της Βρετανίας. Στη Γαλλία, ο αριθμός των πολυκατοικιών με φόρτιση αυξήθηκε 43% το 2025.
• Ο Νότος. Οι ταξινομήσεις plug-in υβριδικών στην Ισπανία αυξήθηκαν 112% το 2025 και στην Ιταλία 87%. Η Easee λέει ότι είχε εγκαταστήσει πάνω από 1 000 φορτιστές σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία προτού αποκτήσει εκεί ομάδα πωλήσεων. «Αυτό μάς λέει κάτι για το δυναμικό», ανέφερε τον October.
• Η δεύτερη κατεύθυνση. Η αμφίδρομη φόρτιση θα έρθει κυρίως εκεί όπου τα αυτοκίνητα μένουν σταθμευμένα για δώδεκα ώρες, δηλαδή στο σπίτι και στο γραφείο. Υπολογίσαμε πόσο αξίζει ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο τον September.

Τι παρακολουθούμε

• Ποιο wallbox θα προτείνουν στη συνέχεια οι αντιπρόσωποι της VW, και αν το γερμανικό δίκτυο εγκαταστατών της Elli θα το ακολουθήσει.
• Το τέταρτο τρίμηνο της Wallbox, με πρόβλεψη εσόδων €29–31m, έναντι €10.4m σε μετρητά.
• Πώς τα κράτη μέλη θα ενσωματώσουν τον κανόνα για τους χώρους στάθμευσης: πόσα θα επιτρέψουν στους ιδιοκτήτες κτιρίων να εγκαθιστούν σωληνώσεις αντί φορτιστών.
• Αν οι Νορβηγοί συνεχίσουν να αναπτύσσονται καθώς κινούνται προς τον Νότο, όπου τα διαμερίσματα είναι ο κανόνας και οι εγκαταστάτες δεν γνωρίζουν ακόμη τα ονόματά τους.

Ο φορτιστής Type 2 δεν θα έχει ποτέ τελετή εγκαινίων. Κάνει ούτως ή άλλως το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς, και τα περισσότερα ονόματα πάνω του παραμένουν ευρωπαϊκά. Η μάχη για το κουτί σχεδόν τελείωσε. Η επόμενη, για το τιμολόγιο και τον χώρο στάθμευσης, μόλις ξεκίνησε.

Πηγές