Η Sinopec Ξήλωσε τις Αντλίες. Η Fastned Ξήλωσε τις Δικαιολογίες.

Η παγκόσμια εικόνα

Εδώ και τρία χρόνια θέτουμε δημόσια το ίδιο ερώτημα: τι χρειάζεται πραγματικά ώστε ένας CPO να βγάζει χρήματα; Αυτή την εβδομάδα η Fastned κατέθεσε μια απάντηση. Έσοδα φόρτισης Q2 €35.9 million (+37%), 56.9 GWh παραδοθείσας ενέργειας (+44%) και — ο αριθμός που μετράει — λειτουργικό EBITDA ανά σταθμό €184,000 με περιθώριο 48%, ενώ το ROIC ανέβηκε από 11% σε 19%.

Τα έσοδα που αυξάνονται ταχύτερα από τη βάση κόστους δεν είναι διαφημιστικό σλόγκαν· είναι το σημείο καμπής που όλος ο κλάδος υπόσχεται στους επενδυτές από το 2019. Η αγορά το πρόσεξε: η μετοχή ανέβηκε 9.6%. Χρειάστηκαν 434 σταθμοί, μια δεκαετία και η άρνηση να κυνηγήσει τον αριθμό των θυρών φόρτισης για να φτάσει εκεί.

Παντού αλλού, ο περιορισμός έπαψε να είναι το κεφάλαιο και έγινε η στόχευση. Το γερμανικό ταμείο φόρτισης φορτηγών υπερκαλύφθηκε κατά πέντε φορές σε μία μόνο πρόσκληση. Η Γαλλία ξεπέρασε τα 200,045 δημόσια σημεία, ενώ ο ρυθμός εγκαταστάσεων υποχώρησε 27%. Και στη Σαγκάη, η Sinopec έβγαλε από το έδαφος τις υπόγειες δεξαμενές καυσίμου σε έναν δικό της σταθμό και έβαλε έξι φορτιστές BYD 1,500 kW εκεί όπου βρίσκονταν. Κανείς δεν συζητά πια αν υπάρχουν τα χρήματα. Συζητούν πού πρέπει να κατευθυνθούν.

Ευρώπη

Ας ξεκινήσουμε με τη Fastned, γιατί όλα τα υπόλοιπα στην Ευρώπη αυτή την εβδομάδα είναι υποσημείωση σε αυτήν. Το λειτουργικό EBITDA ανά σταθμό σχεδόν διπλασιάστηκε στα €184,000, τα περιθώρια έφτασαν το 48%, και η εταιρεία υπέγραψε για 48 νέες τοποθεσίες-ρεκόρ ενώ λειτουργούσε 442 σταθμούς. Έτσι μοιάζει ένα execution score όταν μετατρέπεται σε μετρητά αντί για δελτία Τύπου.

Η Γαλλία, εν τω μεταξύ, επέδειξε την αντίθετη πειθαρχία. Η χώρα ξεπέρασε τα 200,045 δημόσια σημεία φόρτισης στις 31 Ιουλίου, όμως οι εγκαταστάσεις του H1 υποχώρησαν 27% σε ετήσια βάση στις 14,544 — ρυθμός που οδηγεί τη Γαλλία κοντά στα 331,000 σημεία έως το 2030, έναντι στόχου 400,000. Μόλις το 22% του δικτύου είναι DC και το 13% ξεπερνά τα 150 kW, ενώ η ενέργεια που παραδόθηκε ανά σημείο εκτινάχθηκε 68% σε ετήσια βάση τον Απρίλιο. Οι φορτιστές που ήδη διαθέτει η Γαλλία γίνονται πιο πολυσύχναστοι ταχύτερα απ’ ό,τι χτίζονται νέοι — μια ιστορία επιτυχίας αξιοποίησης ή ένα πρόβλημα ουρών, ανάλογα με το τρίμηνο που ρωτάς.

Η Γερμανία βρήκε τη ζήτηση. Το ομοσπονδιακό της πρόγραμμα φόρτισης φορτηγών υπερκαλύφθηκε πλήρως και στις τρεις αρχικές προσκλήσεις: η Πρόσκληση B προσέλκυσε περίπου 1,050 αιτήσεις για €400 million, έναντι διαθέσιμων €67 million, ενώ η Πρόσκληση C ζήτησε €500 million έναντι €83 million. Το Βερολίνο αύξησε τον προϋπολογισμό της Πρόσκλησης A από €50m σε €150m και πάλι δεν μπόρεσε να ακολουθήσει. Το τετραετές πρόγραμμα €1 billion είναι, βάσει αυτών των στοιχείων, δραματικά υποδιαστασιολογημένο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο πέρασε άλλη μία εβδομάδα διαφωνώντας με τον εαυτό του. Περισσότεροι από 40 οργανισμοί προειδοποίησαν την κυβέρνηση ότι η μείωση της απαίτησης για BEV το 2030 από 80% έως και 50% θα έθετε σε κίνδυνο δισεκατομμύρια που έχουν ήδη δεσμευθεί για εργοστάσια, φορτιστές και στόλους. Η άβολη λεπτομέρεια: οι πωλήσεις BEV αυξήθηκαν 44.5% τον Ιούλιο και τα plug-in πλησιάζουν το 40% της αγοράς από την αρχή του έτους. Αφού ήδη επέβαλε στον κλάδο φόρο ανά χιλιόμετρο από το 2028, το Westminster τώρα προτείνει να χαλαρώσει την εντολή που έκανε το επενδυτικό αφήγημα να στέκει — η τρίτη ανατροπή μέσα σε ισάριθμα χρόνια, όπως σημειώσαμε τον Ιούλιο.

Και το λογισμικό συνέχισε να αλλάζει χέρια. Η The Mobility House πούλησε τον βορειοαμερικανικό βραχίονά της στην PowerFlex της EDF μέσω ανταλλαγής μετοχών, εντάσσοντας τα 100+ MW και τους 150 διαχειριστές στόλων του ChargePilot στα 70,000 σημεία φόρτισης της PowerFlex, και υποχωρώντας στην Ευρώπη για να εστιάσει σε V2G και αποθήκευση. Η σουηδική Einride αγόρασε ξεχωριστά την εταιρεία λογισμικού φόρτισης στόλων Flipturn για $38.4 million. Και τα δύο επιβεβαιώνουν το μοτίβο από το M&A scorecard μας: κανείς δεν αγοράζει CPOs, αγοράζουν τα επιμέρους κομμάτια.

Βόρεια Αμερική

Ο πιο καθοριστικός διαχειριστής δικτύου στις ΗΠΑ αυτή την εβδομάδα δεν αυτοπροσδιορίζεται ως εταιρεία φόρτισης. Η Walmart διαθέτει πλέον ταχυφορτιστές σε περίπου 326 από τα 4,600 καταστήματά της στις ΗΠΑ, με περίπου 300 ακόμη υπό κατασκευή, έχοντας ξεπεράσει Costco και Target — και από τον Μάρτιο του 2025 λειτουργεί κάθε τοποθεσία με το δικό της brand αντί εκείνου της Electrify America. Χρεώνει κάτω από τον εθνικό μέσο όρο, με επιπλέον εκπτώσεις πιστότητας. Όταν ένας λιανοπωλητής με τα ακίνητα, την επισκεψιμότητα και χωρίς ανάγκη τα ηλεκτρόνια να σηκώνουν το P&L αρχίζει να χτίζει, το location score παύει να είναι μετρική και γίνεται οχύρωμα.

Σε συνέχεια της κάλυψής μας την περασμένη εβδομάδα, η συμφωνία EVgo–Tesla έχει πλέον προδιαγραφές. Οι "EVgo Superchargers" είναι μονάδες V4 έως 500 kW με Magic Dock για εγγενή CCS και NACS, η Tesla αναλαμβάνει λειτουργία και συντήρηση, ενώ οι τοποθεσίες εμφανίζονται στην ενσωματωμένη πλοήγηση και το Trip Planner της Tesla. Διάβασε ξανά τη λίστα: η EVgo προσφέρει το brand και τα αστικά ακίνητα, η Tesla προσφέρει το hardware, τη διαθεσιμότητα και τη δρομολόγηση της ζήτησης. Είναι μια συμφωνία franchise με σήμα συνεργασίας.

Το στοίχημα της Φλόριντα στα ιπτάμενα ταξί, που καλύψαμε για πρώτη φορά τον Ιούλιο, πήρε πλέον τη μορφή επίσημης αίτησης. Έγγραφα που εξασφάλισε η Miami Herald δείχνουν ότι το FDOT θέλει να μεταφέρει περίπου $197 million από κονδύλια NEVI σε 32 vertiports eVTOL, με κόστος περίπου $5.6 million το καθένα — αεροδρόμια, στρατιωτικές βάσεις, πολυτελή διαμερίσματα, γήπεδα γκολφ — και η FHWA έχει συμφωνήσει ότι οι διάδρομοι της πολιτείας έχουν ήδη καλυφθεί. Η Φλόριντα έχει πάνω από 450,000 EVs, δεύτερη σε εθνικό επίπεδο, και απολύτως καμία εμπορική υπηρεσία eVTOL. Η Βόρεια Καρολίνα ξοδεύει τη δική της κατανομή σε φορτιστές για κατοίκους διαμερισμάτων.

Η Βρετανική Κολομβία έδωσε αριθμούς στα C$700 million που δέσμευσε τον Ιούλιο: 3,500 δημόσιες θύρες έως το 2035, από 917 σήμερα, με τα 200 kW ως πρότυπο δικτύου, τα 400 kW σε κόμβους υψηλής ζήτησης, και plug-and-charge μαζί με tap-to-pay παντού. Το να ορίζεις τα 200 kW ως βάση και όχι ως ταβάνι είναι η αθόρυβα σωστή απόφαση σε μια εβδομάδα γεμάτη θορυβώδεις.

Κίνα

Η εικόνα της εβδομάδας: η Sinopec, ο μεγαλύτερος λιανοπωλητής καυσίμων της Κίνας με 30,000-plus σταθμούς, έστειλε εκσκαφείς σε ένα πρατήριο στη διεύθυνση 1209 Huqingping Road στη Σαγκάη, έβγαλε από το έδαφος τις υπόγειες δεξαμενές βενζίνης και εγκατέστησε έξι διπλούς φορτιστές ταχείας φόρτισης BYD 1,500 kW σε 12 θέσεις. Το έξυπνο κομμάτι είναι η μηχανική: κάθε φορτιστής υποστηρίζεται από τέσσερα πακέτα Blade LFP των 169–185 kWh, ώστε ο σταθμός να παρέχει ισχύ επιπέδου megawatt αντλώντας μόλις περίπου 100 kW από το δίκτυο. Καμία αναβάθμιση υποσταθμού, καμία ουρά διασύνδεσης, καμία δεκαοκτάμηνη συζήτηση με την εταιρεία κοινής ωφέλειας.

Αυτός είναι ο πρώτος σταθμός στο πλαίσιο της συμφωνίας BYD–Sinopec του Ιουνίου, και η BYD στοχεύει σε 20,000 σταθμούς ταχείας φόρτισης στην Κίνα έως το τέλος του 2026. Η προσωρινή αποθήκευση με μπαταρίες είναι ο τρόπος με τον οποίο η Κίνα σκοπεύει να παρακάμψει τον περιορισμό του δικτύου που αυτή τη στιγμή περιορίζει την ανάπτυξη παντού αλλού — συμπεριλαμβανομένης, όπως έδειξε αυτή την εβδομάδα το υπερκαλυμμένο γερμανικό ταμείο φορτηγών, της Ευρώπης.

Το Πεκίνο άρχισε επίσης να βάζει τάξη στο δικό του hardware. Από την 1 Αυγούστου, η πιστοποίηση CCC είναι υποχρεωτική για εξοπλισμό τροφοδοσίας EV, απαγορεύοντας την παραγωγή, πώληση, εισαγωγή και εμπορική χρήση μη πιστοποιημένων φορτιστών. Αφορμή ήταν εθνικός έλεγχος του Απριλίου, στον οποίο σχεδόν οι μισές από 112 δειγματοληπτικές παρτίδες φορτιστών απέτυχαν. Οι υφιστάμενες μονάδες εξαιρούνται, αλλά οι διαχειριστές διατηρούν την ευθύνη ασφάλειας — που, σε 23.06 million συνδέσμους, είναι πάρα πολλή ευθύνη να κρατάς.

Και το 15ο Πενταετές Πλάνο που καλύψαμε την περασμένη εβδομάδα συμπλήρωσε το κεφάλαιό του για τη φόρτιση: 50 GW συγκεντρωτικής, ελεγχόμενης V2G ισχύος έως το 2030, αυξημένα κατά 400% από τα 10 GW σήμερα, με τιμολόγια βάσει ώρας χρήσης και μηχανισμό τιμολόγησης για την εκφόρτιση προς το δίκτυο. Η BYD λέει ότι μπορεί να ενσωματώσει V2G σε κάθε μοντέλο. Η GAC αναμένει πάνω από 1.5 GWh εκφόρτισης φέτος. Η στροφή από την πώληση ηλεκτρονίων στην πώληση ευελιξίας, την οποία επισημάναμε τον Ιούλιο, έχει πλέον και συνδεδεμένο σήμα τιμής.

Ινδία

Ο αριθμός φορτιστών στην Ινδία έφτασε τους 67,657 στις 7 Αυγούστου, συμπεριλαμβανομένων 1,139 φορτιστών battery swapping, ενώ ο GST για EVs και φορτιστές μειώθηκε στο 5%. Βάλτε το δίπλα στον άλλο κυβερνητικό αριθμό που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα: μόλις 84 χώροι εξυπηρέτησης σε ολόκληρο το εθνικό δίκτυο αυτοκινητοδρόμων διαθέτουν φόρτιση, με ακριβώς έναν να έχει προστεθεί έως τώρα το τρέχον οικονομικό έτος. Το Rajasthan προηγείται με 20. Την περασμένη εβδομάδα σημειώσαμε ότι είχαν εγκριθεί 6,562 φορτιστές PM E-DRIVE και δεν είχε εγκατασταθεί κανένας· τα στοιχεία αυτής της εβδομάδας δείχνουν ότι ο διαπεριφερειακός διάδρομος είναι εκεί όπου το χάσμα αυτό είναι μεγαλύτερο.

Η απάντηση του Δελχί είναι να το καταστήσει υποχρέωση κάποιου άλλου. Νέος κανόνας απαιτεί από τις εταιρείες εμπορίας καυσίμων να προσφέρουν ένα εναλλακτικό καύσιμο — CNG, LNG, βιοκαύσιμα, φόρτιση EV ή swapping — σε κάθε τρίτο πρατήριο λιανικής εντός τριών ετών από τη θέση του σε λειτουργία, με πρόστιμο ₹10 lakh ανά μη συμμορφούμενη τοποθεσία. Σημειώστε την ευελιξία: μια αντλία CNG καλύπτει την εντολή εξίσου άψογα με έναν φορτιστή 150 kW, και κοστίζει σημαντικά λιγότερο.

Στο μεταξύ, το κεφάλαιο κατευθύνεται προς την έξοδο. Η Gentari, που ανήκει στην Petronas, έβγαλε προς πώληση τον ινδικό βραχίονα φόρτισης — 3,000 σημεία σε 11 πολιτείες, που εν μέρει λειτουργούν με τη Shell — αφού απέτυχε να διαθέσει το μισό ινδικό χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ της. Ο αντίλογος είναι εγχώριος: η Exicom αύξησε τα ενοποιημένα έσοδα κατά 61% στα ₹331 crore, περιόρισε τη ζημία EBITDA και διπλασίασε το βιβλίο παραγγελιών της Tritium στα $20.8 million, με εξαγωγές σε δέκα νέες χώρες. Ξένοι στρατηγικοί επενδυτές πωλούν, Ινδοί κατασκευαστές κλιμακώνουν. Αυτή είναι μια αγορά που αλλάζει χέρια, όχι που συρρικνώνεται.

Υπόλοιπη Ασία

Το Βιετνάμ μετέτρεψε την υπόσχεση του Ιουλίου σε σχέδιο κανονισμού. Δύο εβδομάδες αφότου το Ανόι επέβαλε εθνικά πρότυπα φόρτισης έως τις 30 Σεπτεμβρίου, το Υπουργείο Βιομηχανίας και Εμπορίου δημοσίευσε το ίδιο το κείμενο του QCVN, που καλύπτει ηλεκτρική ασφάλεια, πυροπροστασία, χωροθέτηση, EMC, σήμανση συμμόρφωσης και σύνδεση με το δίκτυο, με ισχύ από 1 Ιουλίου 2027. Τα σχόλια κλείνουν στις 20 Αυγούστου.

Οι ρήτρες τιμολόγησης είναι το ενδιαφέρον κομμάτι. Κάθε επί πληρωμή φορτιστής πρέπει να εμφανίζει την καταναλωθείσα ενέργεια, την τιμή μονάδας, τα τέλη υπηρεσίας, τη διάρκεια και το συνολικό πληρωτέο ποσό, με πιστοποιημένη μέτρηση και προστατευμένη από παρεμβάσεις αποθήκευση δεδομένων. Πρόκειται για άμεση απάντηση στο χάος χρέωσης που αποκαλύφθηκε τον περασμένο μήνα στα πέντε εκατομμύρια φορτιστές της Κίνας — και το Βιετνάμ γράφει τον κανόνα πριν από το χάος, όχι μετά. Οι υφιστάμενοι σταθμοί έχουν έξι μήνες για έλεγχο και 24 για διορθώσεις· η χώρα διαθέτει περίπου 150,000 σημεία, σχεδόν όλα της VinFast.

Στη Σιγκαπούρη, η ComfortDelGro εξαγόρασε το 49% της Engie στην κοινή τους επιχείρηση φόρτισης, αποκτώντας πλήρη έλεγχο 2,600 σημείων σε 800 τοποθεσίες στη Σιγκαπούρη και τη Μαλαισία υπό το σήμα CDG Energy. Άλλη μία ευρωπαϊκή εταιρεία κοινής ωφέλειας αποχωρεί από την Ασία-Ειρηνικό· άλλος ένας φορέας μεταφορών αποφασίζει ότι προτιμά να κατέχει τα ηλεκτρόνια παρά να τα νοικιάζει.

Ωκεανία

Η Νέα Ζηλανδία άνοιξε δεύτερο γύρο άτοκων ευνοϊκών δανείων ύψους περίπου NZ$21 million, που καλύπτουν έως 50% των επιλέξιμων κεφαλαιουχικών δαπανών με διάρκεια έως και 12 χρόνια. Ο πρώτος γύρος απέφερε 2,574 σημεία μέσω των ChargeNet και Meridian. Είναι ένα πραγματικά έξυπνο εργαλείο — φθηνό κεφάλαιο για ένα περιουσιακό στοιχείο με μακρά, αργή καμπύλη εσόδων είναι ακριβώς αυτό που απαιτεί η καμπύλη ζήτησης.

Η αριθμητική είναι λιγότερο επιεικής. Για να περάσει από λίγο πάνω από 1,800 σημεία στον στόχο των 10,000 έως το 2030, απαιτούνται περίπου 174 εγκαταστάσεις κάθε μήνα, αδιάλειπτα, επί τέσσερα χρόνια. Η Νέα Ζηλανδία τουλάχιστον χρηματοδοτεί τον σωστό περιορισμό· η Γαλλία, αυτή την εβδομάδα, δεν χρηματοδότησε τίποτα συγκεκριμένο και επιβράδυνε κατά 27%.

Η Nio ξεπέρασε τα 120 million σωρευτικά battery swaps, λιγότερο από έξι μήνες μετά το εκατομμυριοστό εκατοστό της, και παρουσίασε σταθμούς πέμπτης γενιάς στην Quanzhou παράλληλα με τον 4,000ό της. Η compact μάρκα Firefly έχει εγκριθεί για πώληση στην Αυστραλία — χωρίς ούτε έναν σταθμό swap στην ήπειρο. Ένα αυτοκίνητο σχεδιασμένο για swapping σε μια αγορά αποκλειστικά plug-in είναι ένα ενδιαφέρον στοίχημα για το πόσο γρήγορα θα αλλάξει αυτό.

Νότια Αμερική

Η Λατινική Αμερική ξεπέρασε τα 10,000 ηλεκτρικά λεωφορεία σε περισσότερες από 80 πόλεις και 13 χώρες, σύμφωνα με τα δεδομένα E-Bus Radar των C40 και ICCT. Το Santiago, το São Paulo και η Bogotá συγκεντρώνουν πάνω από 7,000 από αυτά, ενώ το São Paulo πρόσθεσε 500 μόνο τον Ιούνιο στο πλαίσιο προγράμματος 6.5 billion real που χρηματοδοτείται από την BNDES, την World Bank και την IDB. Η φόρτιση αμαξοστασίων, όχι η φόρτιση αυτοκινητοδρόμων, είναι εκεί όπου αυτή η ήπειρος τοποθετεί τα megawatt της — και η φόρτιση αμαξοστασίων είναι το μοναδικό τμήμα του οποίου η αξιοποίηση μπορεί να υπολογιστεί εκ των προτέρων.

Η Tesla δοκιμάζει την επιβατική εκδοχή αυτής της θέσης, λανσάροντας δραστηριότητα στην Ουρουγουάη τον Ιούλιο και επεκτεινόμενη στην Αργεντινή, όπου υπέγραψε τον Ιούνιο συμφωνία με την κρατική πετρελαϊκή YPF για την κατασκευή ταχυφόρτισης, ενδεχομένως με αποθήκευση ενέργειας ενσωματωμένη. Οι κινεζικές OEMs κατέχουν περίπου 90% των πωλήσεων EV στη Νότια Αμερική, οπότε η Tesla καταφθάνει ως διεκδικητής για πρώτη φορά. Εκτός Buenos Aires, το δίκτυο είναι τόσο αραιό ώστε όποιος το χτίσει, το ορίζει.

Και στην Κούβα, μια ιδιωτική μικροεπιχείρηση με την ονομασία Solguara άνοιξε τον πρώτο σταθμό ταχείας και υπερταχείας φόρτισης της χώρας, εξ ολοκλήρου εκτός δικτύου και τροφοδοτούμενο από ηλιακή ενέργεια, στον National Highway κοντά στη Santa Clara. Η φόρτιση τηλεφώνων και λαμπτήρων είναι δωρεάν, πράγμα που δείχνει πολλά για τις διακοπές ρεύματος. Μια νέα πολιτική του Αυγούστου εξαιρεί από φόρους και δασμούς τα εισαγόμενα EVs που συνδυάζονται με φόρτιση από ΑΠΕ. Όταν το δίκτυο είναι το πρόβλημα, το νησί με buffer μπαταριών είναι το προϊόν — το ίδιο συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Sinopec στη Σαγκάη, από το αντίθετο άκρο της κατανομής πλούτου.

Αφρική

Η Νιγηρία έδωσε την καθαρότερη απεικόνιση αυτής της εβδομάδας της διαφοράς μεταξύ πολιτικής για τα EV και αγοράς EV. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ενέκρινε φορολογικές απαλλαγές για σχεδόν 4,000 εισαγόμενα EVs στο H1, πέρα από την απαλλαγή από VAT και τους μηδενικούς εισαγωγικούς δασμούς, με στόχο την ηλεκτροκίνηση του 60% του στόλου έως το 2050. Το κάνει αυτό με ένα εθνικό δίκτυο που παρέχει περίπου 4,000 MW για 200 million ανθρώπους και περίπου 48 δημόσιους σταθμούς φόρτισης — έναντι 500-plus στη Νότια Αφρική.

Το ιδιωτικό κεφάλαιο προσπαθεί παρ' όλα αυτά. Η Hybrid Motors Nigeria δηλώνει ότι έχει εξασφαλίσει περίπου $95 million σε δεσμεύσεις για εγχώρια παραγωγή EVs υπό το brand ACELY, δύο εργοστάσια δυναμικότητας 80,000 μονάδων, hubs φόρτισης στο Lagos και την Abuja, και μονοψήφιο επιτόκιο χρηματοδότησης για οδηγούς. Η κάθετη ολοκλήρωση δεν είναι εδώ στρατηγική προτίμηση· είναι ό,τι κάνεις όταν κανένα από τα επίπεδα δεν υπάρχει ακόμη. Το swapping μπαταριών μοτοσικλετών από τις MAX και Spiro παραμένει η λύση που όντως λειτουργεί σε κλίμακα.

Το πρόβλημα του Μαρόκου είναι μικρότερο και πιο διαχειρίσιμο. Η startup WATTSC λάνσαρε το watt.ma, μια ανεξάρτητη από hardware πλατφόρμα διαχείρισης OCPP 1.6J με υποστήριξη τοπικών πληρωμών, καθώς η χώρα επιδιώκει να περάσει από περίπου 600 σταθμούς σε 2,500 σημεία έως το τέλος του έτους. Το να χτίζεις το επίπεδο λογισμικού πριν φτάσει το hardware είναι είτε εξαιρετικός συγχρονισμός είτε ένα πολύ υπομονετικό cap table.